Uzasadnienie
W skardze z dnia 31 października 2013 r. R. N. (dalej jako: wnioskodawca) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W., z dnia [...], nr [...].
W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że utrzymuje się jedynie z niskiej emerytury, której zajęcie wywoła nieodwracalne skutki, wyrządzając znaczną szkodę w zaspokojeniu bieżących potrzeb jego rodziny. Jego stan zdrowia wymaga leczenia farmakologicznego, przy czym pobierane świadczenie emerytalne już nie wystarczy na zakup leków, zwłaszcza biorąc pod uwagę konieczność ponoszenia kosztów wyżywienia, ubrania czy utrzymania domu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. zauważył, że z danych Centralnej Ewidencji i informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że wnioskodawca w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.
W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, aby jemu, lub jego rodzinie, groziło niebezpieczeństwo znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków.
Nie kwestionując faktu, że wnioskodawca boryka się z problemami zdrowotnymi, należy jednak zauważyć, że nie przedstawił on jakichkolwiek informacji o aktualnej sytuacji majątkowej swojej rodziny.
W konsekwencji nie jest możliwe dokonanie jakiejkolwiek oceny ewentualnych zagrożeń związanych z przystąpieniem przez organy podatkowe do egzekucji wskazanych zaległości.
Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.