Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], określającą A. C. (dalej jako: skarżący) zobowiązanie w podatku akcyzowym za listopad 2009 r. w kwocie 41.678 zł.
Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju napędowego do celów opałowych skarżący obowiązany był do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 06 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.), zgodnie z ust. 16 tego artykułu.
Dyrektor Izby Celnej we W. wyjaśnił, że przedłożone przez skarżącego oświadczenia nabywców zawierały braki formalne naruszające normy wynikające z art. 89 ust. 5 i 6 u.p.a.
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., skarżący zarzucił temu rozstrzygnięciu naruszenie:
- 1) art. 89 ust. 16 u.p.a. poprzez jego błędną wykładnię;
- 2) art. 32 Konstytucji RP, poprzez zastosowanie wobec niego sankcji niewspółmiernej do stopnia zawinienia;
Ponadto zarzucił także naruszenie:
- 3) art. 122, art. 187, art. 191 oraz art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005, Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w zakresie uznania za wystarczające do zastosowania art. 89 ust 16 u.p.a.
w wyniku niespełnienia art. 89 ust. 14 u.p.a.; oraz
- 4) art. 121 Ordynacji podatkowej, poprzez naruszenie naczelnej wartości kryjącej się pod pojęciem interesu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie podlega zawieszeniu z urzędu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U., poz. 270. ze zm. – dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że odnośnie wymogów, jakie powinny spełniać oświadczenia składane przez nabywców olejów na cele opałowe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 21 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Bk 99/11 wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem: "czy art. 89 ust. 5 i ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim dopuszcza zastosowanie stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku, gdy oświadczenia, o których mowa w art. 89 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym zawierają wady nieistotne z punktu widzenia ustalenia tożsamości nabywcy oraz przeznaczenia wyrobu energetycznego".
Mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy niewątpliwie rozstrzygnięcie powyższych zagadnień będzie miało kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, której istota sporu dotyczy kwestii zawartych w pytaniach prawnych, co czyni, zasadne zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak na wstępie.