Uzasadnienie
W dniu 7.03.2024 r. doręczono Skarżącej (A. Sp. z o.o.) wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji Skarżącej oraz uiszczenie wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe braki nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W świetle art. 28 § 1 w związku z art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej jako KRS), o którym mowa w ustawie z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz.U.2021.poz 112 ze zm.) – dalej jako: uKRS, a od dnia 01.01.2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do KRS, o którym mowa w art. 4 ust. 4a uKRS, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych. Brak formalny skargi w postaci niezłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Z kolei w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, korespondencja zawierająca wezwania została skutecznie doręczona Skarżącej 7 marca 2024 r. Wyznaczony termin upływał z końcem 14 marca 2024 r. i upłynął bezskutecznie - ww. braki nie zostały uzupełnione w terminie. W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.