Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 listopada 2016 r. S.D. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za XII 2010 r., IV i XI 2011 r., II 2012 r. oraz styczeń 2013 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 grudnia 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania oraz pod rygorem odrzucenia skargi.
W tak zakreślonym terminie, który upływał z dniem 22 grudnia 2016 r., strona skarżąca nie uzupełniała braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W przypadku skargi ustawodawca przyjął odmienny, aniżeli pozostawienie bez rozpoznania, skutek nieuzupełnienia braków formalnych. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.
W niniejszej sprawie strona została wezwana do podania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Została przy tym należycie pouczona o konsekwencjach niezastosowania się do zarządzenia przewodniczącego.
Zgodnie z art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 15 grudnia 2016 r. Zatem termin wykonania zarządzenia upływał z dniem 22 grudnia 2015 r., który wypadał w czwartek.
W tak oznaczonym terminie skarżący nie uczynił jednak zadość wezwaniu, co spowodowało konieczność odrzuceniem wniesionej przez niego skargi.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak sentencji niniejszego postanowienia.