Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt I odrzucił skargę strony w wskazaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję organu podatkowego i w pkt II przyznał od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) na rzecz radcy prawnego M.W. – M. kwotę 295, 20 zł, w tym tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W piśmie z dnia 22 maja 2013 r. radca prawny M. W. – M. powołując art. 157 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.) zwróciła się o "uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 1525/12, poprzez orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z tytułu pomocy prawnej, która została udzielona z urzędu, także w odniesieniu do drugiego ze skarżących".
W uzasadnieniu podała, że reprezentowała w sprawie dwie osoby. Zatem koszty zastępstwa procesowego powinny zostać zasądzone w odniesieniu do każdej z tych osób, a tymczasem zostały zasądzone tylko w odniesieniu do jednego ze skarżących. Jako podstawę ustalenia kosztów podała § 13 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 poz. 490).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Mając na uwadze treść żądania strony należy wskazać, że na podstawie art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z § 3 orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba, że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
Jak wynika z treści wskazanego na wstępie przepisu sąd na wniosek strony może uzupełnić sentencję wydanego orzeczenia, jeżeli nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Należy jednak zauważyć, że wskazane przez stronę orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawiera rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej wykonywanej na zasadzie prawa pomocy. Sąd orzekł o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stronie. W sprawie po stronie skarżących zachodzi współuczestnictwo materialne i została w stosunku do nich wydana jedna decyzja rozstrzygająca o ich solidarnych obowiązkach i uprawnieniach. Skoro zaś orzeczenie to zawiera rozstrzygnięcie w tym zakresie, to nie może on podlegać uzupełnieniu stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a.
Gdyby nawet przyjąć, że pismo pełnomocnika stanowi nie wniosek o uzupełnienie postanowienia, lecz zażalenie w przedmiocie zasądzonych kosztów postępowania, to również nie mogłoby prowadzić do wzruszenia rozstrzygnięcia wydanego w tym zakresie. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a., na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej, służy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2). W przedmiotowej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi zostało stronie doręczone w dniu 7 maja 2013 r., a więc siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 14 maja 2013 r. we wtorek. Strona nadała pismo w dniu 21 maja 2013 r. Zażalenie jako spóźnione, podlegałoby więc odrzuceniu.
Na marginesie można zauważyć, że wskazany we wniosku o uzupełnienie decyzji § 13 ust. 3 rozporządzenia dotyczy wyłącznie sprawy o odszkodowanie za niesłuszne skazanie lub ukaranie, aresztowanie lub zatrzymanie, co wynika z ust. 1 wskazanego przepisu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.