Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 października 2016 r. A (zwana dalej skarżącą, stroną lub Spółką) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lutego 2013 r. do marca 2014 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tutejszego Sądu z dnia 9 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 22 grudnia 2016 r., skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego. Został on natomiast przez nią wniesiony dopiero w dniu 11 stycznia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona stosowna opłata.
Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 złotych.
Jednocześnie strona została pouczona, że nieopłacenie ww. wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi.
Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
W przedmiotowej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone Spółce w dniu 19 grudnia 2016 r., zatem termin na opłacenie skargi winien był upłynąć z dniem 26 grudnia 2016 r. Jednak wobec tego, że przypadał on na drugi dzień Bożego Narodzenia, wskazany termin ostatecznie upłynął z dniem kolejnym, tj. 27 grudnia 2016 r. (wtorek). W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła jednak należnego wpisu sądowego od skargi.
Opłacenie skargi w dniu 11 stycznia 2017 r. było czynnością spóźnioną, która nie mogła odnieść zamierzonego skutku w postaci usunięcia braku fiskalnego skargi.
Wobec powyższego skargę jako nieopłaconą należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie I sentencji postanowienia.
Mając ponadto na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II sentencji postanowienia.