Uzasadnienie
W dniu 16 września 2011 r. R.K. wniosła skargę w imieniu A. sp. o.o. w C. (skarżąca, spółka) na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej we W., z dnia 17 sierpnia 2011 r., nr [...].
Do skargi załączyła pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej, udzielone jej przez prokurenta spółki W.B. w dniu 16 września 2011 r. (k. 10 akt sądowoadministracyjnych).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 października 2011 r. R.K. została wezwana do wykazania swojego umocowania do działania w imieniu spółki, stosownie do treści art. 35 ustawy z dnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) pod rygorem pominięcia dokonanych przez nią czynności.
Wezwanie w tym przedmiocie doręczono adresatowi w dniu 26 października 2011 r.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik spółki, dor. pod. W.S., złożył pismo procesowe z dnia 27 października 2011 r. o treści tożsamej ze skargą złożoną w dniu 16 września 2011 r.
Następnie w dniu 31 października 2011 r. do akt sprawy wpłynęło pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej przez R.K.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 07 listopada 2011 r. wezwano dor. pod. W.S. do wykazania umocowania do działania
R.K. w imieniu skarżącej, stosownie do treści art. 35 p.p.s.a., pod rygorem pominięcia dokonanych przez nią czynności jako pełnomocnika procesowego.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 15 listopada 2011 r.
Pismem z dnia 21 listopada 2011 r. dor. pod. W.S wyjaśnił w imieniu spółki, że R.K. jest księgową spółki, zatrudnioną na podstawie umowy cywilnoprawnej (k. 40 akt sądowoadministracyjnych). Jak dalej wskazał pełnomocnik, do jej zadań należy dokonywanie rozliczeń w podatku od towarów i usług, samo zaś złożenie skargi było podyktowane tym, że ani prokurent, ani zarząd spółki nie mieli możliwości złożenia skargi osobiście.
W dniu 01 grudnia 2011 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł.
Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I, z dnia 19 grudnia 2011 r. wezwano pełnomocnika spółki dor. pod. W.S. do złożenia dokumentu potwierdzającego okoliczność, że R.K. jest pracownikiem skarżącej, a tym samym, że jest ona umocowana do działania w jej imieniu przed sądami administracyjnymi stosownie do treści art. 35 p.p.s.a., w terminie siedmiu dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 grudnia 2011 r.
W odpowiedzi na nie pełnomocnik spółki podał, że R.K. nie jest pracownikiem skarżącej, jednakże złożenie przez nią skargi miało charakter techniczny, wynikający z faktu, że z uwagi na jednoczesną nieobecność zarządu i prokurenta spółka nie mogła udzielić wówczas pełnomocnictwa bezpośrednio jemu. Podkreślił pełnomocnik, że jest autorem skargi i miał zawartą ze spółką umowę na prowadzenie jej sprawy przed sądem administracyjnym, na dowód czego załączył "Zlecenie wykonania czynności doradztwa podatkowego" z dnia 16 września 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.
Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 3 stanowi, że do pisma sądowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którą, pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności przed sądem.
Wymaga również podkreślenia, że zgodnie z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być, obok adwokata, radcy prawnego i doradcy podatkowego również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.
Zgodnie zaś z art. 49 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W tym przypadku na mocy art. 49 § 1 zd. drugie p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych.
Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, której braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga z dnia 16 września 2011 r. została wniesiona przez osobę nieuprawnioną, która jako osoba niebędąca pracownikiem spółki nie mogła być w ogóle jej pełnomocnikiem. W związku jest ona obarczona wadą pierwotną, która nie podlega konwalidacji.
Podobne stanowisko przyjął Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z dnia 08 lipca 2008 r., sygn. akt III CZP 154/07, w której stwierdził, że "występowanie w charakterze pełnomocnika procesowego osoby, która nie może być pełnomocnikiem, oznacza brak należytego umocowania, powodujący nieważność postępowania (art. 379 pkt 2 k.p.c.)".
W uzasadnieniu tej uchwały Sąd Najwyższy wskazał między innymi, że nie jest możliwe zatwierdzenie czynności procesowej dokonanej przez osobę, która zgodnie z ustawą nie może być pełnomocnikiem. Osoba taka nie ma zdolności postulacyjnej i nie może wobec tego zostać dopuszczona do działania na jakimkolwiek etapie postępowania. Braku w zakresie zdolności postulacyjnej nie da się bowiem, w odróżnieniu od pełnomocnictwa, "uzupełnić", z racji tego, że nie jest to brak przejściowy.
Dalej wskazał Sąd, że przyjęcie przeciwnego stanowiska byłoby równoznaczne z niestosowaniem przepisów wyczerpująco określających krąg podmiotów wyposażonych w uprawnienie do reprezentowania strony (uczestnika) w postępowaniu.
Z uwagi na tożsamość regulacji dotyczących kwestii pełnomocnictwa procesowego w procedurze cywilnej i sądowo-administracyjnej, pogląd Sądu Najwyższego zawarty w uchwale z dnia 08 lipca 2008 r. należy w pełni podzielić również na gruncie niniejszej sprawy.
Końcowo należy wskazać, że pismo procesowe pełnomocnika skarżącej z dnia 27 października 2011 r., zatytułowane "skarga" zostało potraktowane jako uzupełnienie bezskutecznie wniesionej skargi z dnia 16 września 2011 r., z uwagi na jego wniesienie bezpośrednio do tutejszego Sądu, ze znacznym przekroczeniem terminu do wniesienia skargi.
W związku z powyższym, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę z dnia 16 września 2011 r. należało odrzucić. Natomiast o zwrocie skarżącej kwoty wpisu orzeczono z urzędu, w oparciu o art. 232 § 1 p.p.s.a.