Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2007 r., po rozpoznaniu sprawy na rozprawie w dniu 30 stycznia 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie określenia za sierpień 2001 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz zaległości w podatku od towarów i usług oraz odsetek za zwłokę i określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w tym do zwrotu na rachunek bankowy oraz do przeniesienia na następny miesiąc. Jednocześnie w sentencji wyroku błędnie oznaczono rodzaj zaskarżonego aktu jako postanowienie, a nie decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) – dalej: p.s.a., Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki.
W orzecznictwie i doktrynie zgodnie przyjmuje się, że możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki – a więc, gdy jest to np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska. W komentarzu do powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje się, że niedokładność lub oczywista omyłka może dotyczyć m.in. oznaczenia stron lub uczestników postępowania, oznaczenia zaskarżonego aktu, nazwy organu lub też wadliwej nazwy orzeczenia. Sprostowanie nie może natomiast prowadzić do zmiany zawartego w orzeczeniu rozstrzygnięcia. (T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s.487)
W przedmiotowej sprawie opisany błąd w oznaczeniu rodzaju zaskarżonego aktu nosi właśnie cechy oczywistej omyłki, łatwej do zweryfikowania. W wyroku poprawnie wskazano sygnaturę akt sądowych, adresata i przedmiot decyzji oraz jej numer i datę wydania, a ponadto z akt sądowych, administracyjnych oraz uzasadnienia wyroku wynika jednoznacznie, że przedmiotem skargi była wydana [...] decyzja, a nie postanowienie. Tym samym należy uznać, że wskazany błąd w komparycji wyroku miał charakter oczywistej omyłki, podlegającej sprostowaniu.
Uwzględniając powyższe na podstawie art. 156 § 1 p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.