Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Izba Skarbowa na podstawie art. 228 § 1 pkt. 2 w zw. z art. 223 § 2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej stwierdziła, że odwołanie M. W. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...]Nr [...] ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w 1998 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia i pozostawiła odwołanie bez rozpatrzenia. Ustalił organ, że wskazana decyzja została doręczona stronie w drodze doręczenia zastępczego (art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej) w dniu [...], termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...], natomiast odwołanie posiadające datę [...]r. nadane zostało w urzędzie pocztowym w dniu [...]. Biorąc pod uwagę, że organ odmówił stronie postanowieniem z dnia [...] Nr [...] przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, pozostawiono odwołanie bez rozpatrzenia.
W skardze na powyższe postanowienie M. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając, że wydane zostało z naruszeniem: art. 25 w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 ze zm.), podnosząc, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej doręczył stronie decyzję z dnia [...] w dniu [...], a strona złożyła od niej odwołanie w dniu [...], a więc w terminie, a tylko z ostrożności procesowej złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania; art. 2, art. 7, art. 8 ust. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 1 pkt. 3, art. 150 § 1 pkt. 1, art. 223 § 2 pkt. 1 w zw. z art. 228 § 1 pkt. 2 i art. 223 § 2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej, zarzucając, że w postępowaniu w zakresie kontroli skarbowej stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego a nie przepisy Ordynacji podatkowej, w związku z czym brak jest uzasadnienia prawnego i faktycznego, z którego wynikałaby podstawa dla Izby Skarbowej do orzekania w postępowaniu z zakresu kontroli skarbowej.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i jego argumentację, wskazując, że sposoby rozstrzygnięć w trybie odwoławczym regulują przepisy działu IV rozdziału 15 w art. 220 - 235 Ordynacji podatkowej, co uzasadnia właściwość Izby Skarbowej do rozstrzygnięcia sprawy. Podkreśliła, że zakończenie postępowania kontrolnego decyzją podatkową skutkuje stosowaniem do trybu odwoławczego przepisów Ordynacji podatkowej.
Sygn. aktlSA/Wr 1575/03 3
Podniósł organ, że skarżący nie wniósł żadnych zarzutów przeciwko treści zaskarżonego postanowienia.
W piśmie z dnia [...] skarżący, powtarzając żądanie ze skargi podniósł, że organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, który jest instytucją procesową mającą na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do podjęcia czynności procesowej. Odwołał się do okoliczności uzasadniających, jego zdaniem, przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wyjaśnił, że decyzję otrzymał w dniu [...] w Urzędzie Kontroli Skarbowej w wyniku podjętych starań, po ustaniu przyczyn, które stanowiły powód niedochowania terminu. Skoro postępowanie z zakresu kontroli skarbowej jest regulowane w oparciu o ustawę o kontroli skarbowej, w której wskazano, że wszystkie czynności kontrolne odbywają się w siedzibie podatnika lub tam gdzie przechowywane są dokumenty podlegające kontroli, to dokumenty, szczególnie te które nakładają na podatnika obowiązki, winny być doręczane osobiście przez inspektora kontroli podatnikowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przeprowadzając kontrolę zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, bowiem taki zakres kognicji posiada sąd administracyjny z mocy przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdza Sąd, że zawarte w nim rozstrzygnięcie nie narusza prawa w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Izby Skarbowej uznającej odwołanie skarżącego od decyzji ustalającej skarżącemu zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od odchodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w 1998 r., za wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Przedmiotowe postanowienie poprzedzone zostało postanowieniem z dnia [...] Nr [...] odmawiającym skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Jak wynika z akt sprawy, decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, doręczona została skarżącemu w drodze doręczenia zastępczego (art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej) w dniu [...].
Skarżący nie kwestionuje prawidłowości dokonanego doręczenia. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżący wyjaśnił, że na przełomie października i listopada 2002 r. wraz z żoną wyjechał w odwiedziny do znajomych i rodziny
Sygn. akt ISA/Wr 1575/03 4 na terenie Polski. Po powrocie dowiedział się, że urząd pocztowy próbował doręczyć mu przesyłkę poleconą w czasie jego nieobecności i wyjaśnił, że nieodebranie przesyłki poleconej nie było spowodowane jego złą wolą, lecz zbiegiem niefortunnych okoliczności. Wyrokiem z dnia 4.04.2005 r. sygn. akt ISA/Wr 1574/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę skarżącego od postanowienia Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący przyznaje zatem, że urząd pocztowy podjął próby doręczenia mu przesyłki poleconej, która zawierała decyzję w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego, a została ona doręczona w drodze doręczenia zastępczego, ze względu na wyjazd skarżącego wraz z małżonką do znajomych i rodziny poza miejsce zamieszkania. Nie zawiadomił skarżący organu prowadzącego postępowanie o zmianie swojego adresu (art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej), nie pozostawił innego adresu dla doręczania mu korespondencji związanej z toczącym się postępowaniem, mógł, dbając należycie o swoje interesy, ustanowić także pełnomocnika dla doręczeń,.
Pojęcie "adresu" nie oznacza miejsca stałego zamieszkania lub pobytu, może to być miejsce wykonywania pracy zawodowej, lub też tylko adres dla doręczeń, istotne jest, aby był to adres aktualny, pozwalający na dokonanie czynności doręczenia pism zgodnie z przepisami.
Uznając zatem, że doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło prawidłowo, w drodze doręczenia zastępczego, stwierdzić należy, że termin do wniesienia odwołania od doręczonej decyzji upływał skarżącemu w dniu [...].
Odwołanie skarżący złożył w dniu [...], a więc po upływie przewidzianego w art. 223 § 1 Ordynacji podatkowej, 14 - dniowego terminu do wniesienia odwołania. Z tego też względu należało uznać, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalić.
Nie można podzielić zarzutów skargi podnoszących, że ustawa Ordynacja podatkowa nie normuje postępowania w zakresie kontroli skarbowej prowadzonej przez organy kontroli skarbowej, w związku z czym brak jest podstaw do wydania, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, postanowienia stwierdzającego, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, jak również zastosowania art. 150 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej w zakresie doręczeń, bowiem przepisy te nie mają zastosowania w postępowaniu z zakresu kontroli skarbowej oraz, że skoro w postępowaniu z zakresu kontroli skarbowej wszystkie czynności kontrolne odbywają się w siedzibie podatnika lub tam, gdzie przechowywane są dokumenty podlegające kontroli, to wszystkie dokumenty związane z rozpoczęciem, a także
Sygn. akt ISA/Wr 1575/03 5 zakończeniem kontroli winny być doręczane osobiście przez inspektora w trakcie kontroli w siedzibie podatnika.
Przepis art. 31 ustawy z dnia 28 września 1981 r. o kontroli skarbowej (jedn. t. Dz. U. z 2004r. Nr 8 poz. 65 ze zm.) wyraźnie stanowi, że "W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacja podatkowa". Wobec braku uregulowania w ustawie o kontroli skarbowej trybu doręczania wydanych decyzji, zgodnie z powołanym przepisem, stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej. Również nie ma racji skarżący podważający uprawnienia Izby Skarbowej do rozstrzygania o kwestii prawidłowości wniesionego odwołania w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej. Prawidłowo wskazał organ art. 26 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej jako przepis kompetencyjny, dający izbie skarbowej prawo rozstrzygania w postępowaniu odwoławczym sprawy dotyczącej decyzji dyrektora urzędu kontroli skarbowej, a izba, rozstrzygając w trybie odwoławczym sprawy, dokonuje tego w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej regulujące w dziale IV - Postępowanie podatkowe - w rozdziale 15 - Odwołania - w przepisach 220 -223 tej ustawy - sposoby rozstrzygnięć.
Tak więc podnoszone zarzuty, jako nie mające oparcia w obowiązujących przepisach prawa, nie mogły zostać uwzględnione.