Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. A. F., reprezentowany przez adwokata, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu tego żądania skarżący podał, że kwota łącznego zobowiązania pieniężnego – 164.941 zł jest bardzo wysoka i nie dysponuje on środkami na jej uiszczenie, wykonanie zaskarżonej decyzji narazi natomiast skarżącego na przeprowadzenie egzekucji z nieruchomości, co spowoduje nieodwracalne skutki prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl przepisu art. 61 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływana jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z przywołanego unormowania wynika, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji stosowana może być w sytuacjach, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest natomiast władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Nadto podkreślenia wymaga, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.
W sprawie wprawdzie decyzją będącą przedmiotem skargi nałożono na skarżącego określone obowiązki, jednak nie został spełniony drugi ze wskazanych warunków. Na podstawie danych podanych w uzasadnieniu wniosku nie można bowiem stwierdzić wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec braku w rozpoznawanym wniosku uzasadnienia w tym zakresie, badaniu przez Sąd podlegały akta sprawy, w których również nie sposób jednak dopatrzeć się uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła tymczasem, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w jej sytuacji ekonomicznej skutki określone w powołanym przepisie. W szczególności nie wyjaśniono i nie udokumentowano rzeczywistej sytuacji ekonomicznej i majątkowej skarżącego wskazującej zwłaszcza na to, że poza nieruchomością nie posiada on jakiegokolwiek innego majątku, z którego możliwe byłoby zaspokojenie wierzytelności podatkowej. W obliczu tego samo wskazanie na możliwość egzekucji z nieruchomości ma charakter potencjalny.
Powyższe braki wniosku uniemożliwiły Sądowi dokonanie oceny niebezpieczeństwa zaistnienia w sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako nieuzasadniony we wskazanym wyżej zakresie – podlegał oddaleniu.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.