Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 5 marca 2018 r., doręczonym w dniu 26 marca 2018 r., wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do uiszczenia, w terminie siedmiu, wpisu sądowego od skargi kasacyjnej pod rygorem jej odrzucenia. Wpis nie został zapłacony. W odpowiedzi strona w dniu 5 kwietnia 2018 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W dniu 23 marca 2018 r. skutecznie doręczono stronie wezwanie do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi kasacyjnej pod rygorem jej odrzucenia. Wyznaczony termin upływał z dniem 30 marca (piątek). i jak dotąd wpis nie został zapłacony. Wprawdzie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jednakże przedmiotowy wniosek został wniesiony w dniu 5 kwietnia 2018 r. (data nadania potwierdzona stemplem pocztowym). Nastąpiło to zatem już po upływie wskazanego w zarządzeniu terminu do uiszczenia wpisu, który upłynął z dniem 30 marca 2018 r. W takiej sytuacji, złożony wniosek nie mógł skutecznie zniweczyć konsekwencji płynących z faktu nieuiszczenia wpisu w terminie. Podkreślenia wymaga, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu jest na płaszczyźnie wymogu opłacenia skargi bezskuteczne. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, jakkolwiek może być złożony w zasadzie w każdym czasie (jeszcze przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania – art. 243 § 1 p.p.s.a.), to nie może jednak przerwać biegu terminu, który już upłynął (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w z dnia 28 maja 2010 r. II FSK 1003/10, LEX nr 663243 – dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skoro skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braku skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie, nie uiściła należnej opłaty, a wniosek o prawo pomocy nie mógł przerwać biegu terminu, to skarga kasacyjna jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.