Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 sierpnia 2009 r. została wniesiona, za pośrednictwem organu, skarga na oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2009 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej – aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W treści wezwania zastrzeżono, iż nieusunięcie wskazanych braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Jak wynika z akt sprawy, dwukrotnie podjęto próbę doręczenia stronie skarżącej odpisu powyższego zarządzenia – w dniach 20 i 27 października 2009 r., na wskazany w skardze adres. Stąd, siedmiodniowy termin do uzupełnienia wpisu sądowego upłynął w dniu 10 listopada 2009 r. (wtorek). Pomimo upływu terminu, skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Uprawnionym do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu, w tym i wniesienie skargi do Sądu, przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają – zgodnie z art. 29 p.p.s.a. – obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarga "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. została podpisana przez byłego Prezesa Zarządu "A" Sp. z o. o. – M. P., stąd Sąd wezwał stronę skarżącą do złożenia dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji skarżącej spółki tj. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie spełniono powyższy wymóg, bowiem przesyłka została dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 20 października 2009 r. i powtórnie w dniu 27 października 2009 r. Strona skarżąca w nie podjęła w przewidzianym terminie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. W związku z tym należało przyjąć tzw. fikcję doręczenia i uznać, że wezwanie doręczono w dniu 3 listopada 2009 r. Mimo upływu terminu nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 p. p. s. a., orzekł jak w sentencji.