Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącej jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe Zakładu Przemysłu Odzieżowego A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości.
W piśmie procesowym z dnia [...] października 2015 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania wyżej wskazanej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
W myśl przepisu art. 61 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (61 § 3 zd. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z przywołanego unormowania wynika, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji stosowana może być w sytuacjach, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie tego rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, także w przypadku, gdy decyzja ta nie jest przedmiotem skargi do Sądu, ale została wydana w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy.
Przywołane unormowanie rozszerza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zatem znaczenie pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. W ocenie Sądu ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym, której tożsamość wyznaczają elementy determinujące tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ odwoławczy, a postępowanie przed tym organem zakończone zostało rozstrzygnięciem o charakterze procesowym – stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącej za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości oraz kwestia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy nie odnosił się do kwestii zasadności nałożonego na skarżącą obowiązku, ponieważ stwierdził, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadniało stwierdzenie, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Dlatego wniosek z dnia [...] października 2015 r. podlegał oddaleniu.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.