Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona w dniu 14 czerwca 2016 r. radca prawny M. P. Ustanowiony z urzędu radca prawny w dniu 14 września 2016 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 sierpnia 2016 r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 lutego 2016 r.
W treści zażalenia oraz pisma procesowego z dnia 2 lutego 2017. pełnomocnik procesowy zawarł wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym oraz oświadczenie, że nie zostały one opłacone w całości. Jednocześnie wniósł o zwrot wydatków w kwocie 13.90 zł – kosztów opłaty pocztowej, które udokumentował potwierdzeniami nadania.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do radców prawnych powyższe zasady od dnia 1 stycznia 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia (pkt 1)) i niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego (2)).
W sprawie ustanowiony z urzędu radca prawny występował w postępowaniu zażaleniowym przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, w którym w imieniu strony skarżącej odwołał się od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 sierpnia 2016 r., zatem jego wynagrodzenie, stosownie natomiast do § 21 ust. 1 pkt 2) lit. c Rozporządzenia, wynosi 240 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie radcy prawnego, wynosi w sprawie 55,20zł (23% kwoty 240 zł).
Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym w kwocie 240 zł, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie 55,20 zł, w łącznej kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100). Stosowne orzeczenie zawarto w pkt 1. sentencji postanowienia.
Nadto, mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności referendarz sądowy uznał, że pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie z urzędu należy zwrócić udokumentowany niezbędny wydatek (koszty opłaty pocztowej), tj. kwotę 13,90 zł, o czym orzekł, na podstawie § 2 pkt 2) Rozporządzenia, w pkt. 2 sentencji postanowienia.
Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa, w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1715).
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.