Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. strona skarżąca wniosła skargę na opisane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu lub czynności należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne (J. P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 2 s. 186). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności związane jest z elementem realizacji przyznanych przez zaskarżony akt uprawnień bądź wypełniania nałożonych obowiązków, a więc dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Z przyjętej linii orzecznictwa wynika, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienia i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r. sygn. akt II FZ 358/12, dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, któremu - biorąc pod uwagę wskazane wyżej stanowisko - nie sposób przypisać znamion wykonalności, gdyż nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Będące bowiem przedmiotem zaskarżenia postanowienie, po pierwsze nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym, a ponadto - nie będąc źródłem żadnych zobowiązań strony skarżącej - nie stwarza samo z siebie niebezpieczeństwa wyrządzenia żadnej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zatem brak jest podstaw do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.