Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organy podatkowe stwierdziły nieprawidłowości w prowadzonej przez D. G. (dalej: skarżąca) ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług, zarówno po stronie zakupu, jak i sprzedaży. Ponadto, organ zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Powołując przepis art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. w Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm. - zwanej dalej "O.p."), organ wskazał, że zdarzeniem prawnym powodującym zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe związane z niewykonaniem tego zobowiązania.
Natomiast, zgodnie z art. 70 § 1 pkt 1 O.p. bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się, a po zawieszeniu biegnie dalej, od dnia następującego po dniu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Ponieważ w dniu 14.12.2010 r. wydano postanowienie o wszczęciu dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe przeciwko skarżącej w zakresie podatku od towarów i usług za 2005 rok, to z owym dniem, zdaniem organu, nastąpiło zawieszenie biegu przedawnienia przedmiotowego zobowiązania podatkowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wnosząc o uchylenie decyzji organów obydwu instancji zarzuciła naruszenie szeregu przepisów postępowania oraz przepisów materialnych.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – w skrócie: "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W świetle powołanej regulacji, wskazać trzeba, że postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 525/10 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Konstytucyjnego następujące pytanie prawne: "Czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego - jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".
Mając na uwadze treść powyższego pytania prawnego oraz jego uzasadnienie, Sąd doszedł do przekonania, że objęte nim zagadnienie prawne, ma istotne znaczenie dla podjęcia rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego będzie bowiem przepis art. 70 § 6 pkt 1 O.p., który legł u podstaw zaskarżonej w sprawie decyzji. Z akt sprawy bowiem wynika, że postanowieniem Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...], wszczęto przeciwko skarżącej dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe dotyczące zobowiązania określonego m.in. zaskarżoną decyzją. Zdaniem organów podatkowych bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, z którym mamy do czynienia w niniejszej sprawie, został zawieszony z dniem 14.12.2010 r. na podstawie powołanego wyżej art. 70 § 6 pkt 1 O.p.
Jednocześnie Sąd podkreśla, że wyrażona w art. 8 ust. 2 Konstytucji RP zasada bezpośredniego stosowania jej przepisów, nie w każdym przypadku oznacza uprawnienie sądu administracyjnego do kontroli przepisów ustawy, gdyż do tego powołany jest co do zasady Trybunał Konstytucyjny (art. 188 pkt 1 Konstytucji RP). Sąd administracyjny nie powinien orzekać o odmowie zastosowania przepisu ustawy, choćby nawet był przekonany o jego niekonstytucyjności. Przepis nie wyeliminowany z obrotu prawnego orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego podlega bowiem stosowaniu (por. wyrok NSA z dnia 21.01.2011 r. sygn. akt II OSK 101/10, LEX nr 952936).
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.