Uzasadnienie
Powołanym wyrokiem z dnia 5 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, na dzień wydania wyroku nazwa firmy skarżącej spółki brzmiała: B. Zgodnie z art. 156 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Należy wskazać, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16).
W ocenie Sądu, przypadek niedokładności pisarskiej w oznaczeniu strony nastąpił w niniejszej sprawie. Wyjaśnienia bowiem wymaga, że wprawdzie skarga została wniesiona przez A, to jednak w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego spółka przedłożyła do akt sprawy odpis z KRS oraz postanowienie Sądu Rejonowego dla W. IX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, z których wynika, że spółka zmieniła nazwę firmy na: B i była to jedyna zmiana. Nie ulega zatem wątpliwości, że sprostowanie dostrzeżonego błędu nie prowadzi do zmiany strony podmiotowej w podjętym rozstrzygnięciu. W konsekwencji, sprostowanie tego błędu było dopuszczalne.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.