Uzasadnienie
Skarżący, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że jest bezrobotny, a jego jedynym dochodem są drobne kwoty otrzymywane od bliskich osób.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada ½ mieszkania o powierzchni 67 m2, poza tym nie ma żadnego majątku, w tym zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej. 5.000 zł. Jego miesięczne wydatki obejmują opłaty za czynsz (200 zł), prąd (100 zł), gaz (30 zł) i telefon (12 zł). Wnioskodawca zaznaczył, że do wymienionych dochodzą wydatki na wyżywienie i inne na bieżące potrzeby.
Do wniosku załączył decyzję z [...] listopada 2011 r. o przyznaniu statusu bezrobotnego.
W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów skarżący wyjaśnił, że śmierci żony, to jest od 7 lat mieszka sam, nie składał zeznania podatkowego za 2014 r., ponieważ nie uzyskał żadnych dochodów. Żywi się u siostry lub u córki, u córki robi też pranie, na środki higieny przeznacza 10 zł.
W ocenie referendarza sądowego, wnioskodawca wykazał żądanie przedmiotowego wniosku.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W oparciu o powyższą regulację wskazać trzeba, iż wnioskodawca nie ma żadnych dochodów, mieszka sam, a w zaspokojeniu podstawowych potrzeb socjalnych uzyskuje pomoc ze strony rodziny. Bezrobotny jest od 2011 r. i nie pobierał zasiłku. Nie ma też majątku, z którego mógłby pozyskać środki na opłacenie kosztów swego udziału w spawie.
Powyższe wskazuje, iż wnioskodawca nie był i nie jest w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności.
W związku z tym wniosek należało uznać za uzasadniony. Tym samym, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.