Uzasadnienie
W sprawie, po bezskutecznym wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, Sąd odrzucił skargę. W zażaleniu skarżący wniósł o przywrócenie mu terminu do uiszczenia wpisu, argumentując, że wezwanie nie zostało mu doręczone przez operatora pocztowego.
Do zażalenia załączono liczne reklamacje skarżącego oraz innych osób,
w których kwestionowano prawidłowość doręczeń przesyłek sądowych dokonywanych przez ówczesnego operatora pocztowego. Skarżący uiścił także wpis od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W ocenie Sądu, z załączonych do zażalenia dokumentów wynika, że skarżącemu nie doręczono wezwania do uiszczenia wpisu. Wynika z nich, że ówczesny operator pocztowy, z którego usług korzystał tut. Sąd, w obszarze miejsca zamieszkania skarżącego działał wadliwie. Skarżący zaś, jak wynika z owych pism (reklamacji) nie zaniedbywał korespondencji urzędowej.
Skoro skarżącemu nie doręczono wezwania do uiszczenia wpisu, nie zaczął biec termin do dokonania tej czynności w postępowaniu sądowym. Skarżone zażaleniem postanowienie zasadza się zaś właśnie na założeniu, że skarżący nie uiścił wpisu - w wyznaczonym mu terminie. W świetle treści zażalenia oraz przedłożonych dowodów, założenie to musi zostać uznane za błędne.
Z tych względów Sąd w trybie autokontroli, po myśli art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), uchylił swoje postanowienie
z dnia 16 listopada 2015 r. o odrzuceniu skargi, orzekając na podstawie tego przepisu jak w pkt I sentencji.
Z tych też względów wniosek o przywrócenie terminu do dokonania wpisu, należało formalnie oddalić. Argumentacja zażalenia skierowana jest na obalenie ustanowionego w art. 73 § 4 p.p.s.a. domniemania doręczenia w drodze tzw. podwójnego awiza. W konsekwencji stanowi żądanie przyjęcia, że w niniejszej sprawie termin do uiszczenia wpisu wogóle nie rozpoczął biegu na skutek niedoręczenia wezwania. Skoro zażalenie skarżącego okazało się skuteczne, a więc uznano, że w sprawie termin do uiszczenia wpisu nie rozpoczął biegu, nie istnieje możliwość przywrócenia terminu. Skarżący nie uchybił bowiem temu terminowi.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt II sentencji.