Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. C. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za lipiec 2009 r.
Skarżący A. C. prowadzi w L. działalność gospodarczą pod nazwą A, którego przedmiotem jest handel wyrobami ropopochodnymi w tym olejem opałowym. W trakcie prowadzonego postępowania podatkowego w zakresie obrotu paliwami organ podatkowy stwierdził, że oświadczenia nabywców oleju opałowego jak i zestawienia oświadczeń (w zakresie m. inn. określenia przeznaczenia wyrobów, miejsca gdzie znajdują się urządzenia grzewcze) nie spełniają wymogów określonych w ustawie o podatku akcyzowym. Ponadto, mimo obowiązku składania właściwemu miejscowo Naczelnikowi Urzędu Celnego do 25-dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, miesięcznego zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego o jego wykorzystaniu na cele opałowe – zestawienie za lipiec 2009 r. zostało złożone z jednodniowym opóźnieniem, czyli po terminie określonym w ustawie o podatku akcyzowym.
W związku z tym organ I instancji decyzją określił stronie zobowiązanie w podatku akcyzowym za lipiec 2009 r. stosując do oleju opałowego podstawową stawkę podatku akcyzowego w związku z niezachowaniem określonych przez ustawodawcę warunków uprawniających do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego przy sprzedaży wyrobów akcyzowych. Po wcześniejszym przekazaniu decyzji do wymiaru uzupełniającego w związku z nieprawidłowym opodatkowaniem oleju opałowego zużytego do myjki wysokociśnieniowej marki KARCHER, organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję, organu I instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwołał się do przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) w szczególności art. 89 ust. 4 pkt 1 i ust. 5 – 15 oraz art. 89 ust. 16 wywodząc, że bezspornie strona była podatnikiem podatku akcyzowego, zobowiązaną – w przypadku sprzedaży oleju opałowego, do uzyskania od nabywców (osób fizycznych i osób prawnych) – oświadczeń o przeznaczeniu nabywanego wyrobu na cele opałowe oraz sporządzenia i dostarczenia do naczelnika urzędu celnego w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano sprzedaży, miesięcznego zestawienia oświadczeń.
W sytuacji niespełnienia warunków z art. 89 ust. 5-15 ustawy sprzedawca oleju opałowego nie mógł korzystać z obniżonych stawek podatku akcyzowego. Ponieważ podatnik nie zachował warunków określonych w art. 89 ust. 6 i ust. 14 ustawy, to tym samym stracił uprawnienia do zastosowania stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 1 pkt 9, stał się więc podatnikiem zobowiązanym do złożenia deklaracji i zapłaty podatku akcyzowego zgodnie z art. 89 ust. 16 ustawy o podatku akcyzowym w wysokości 1822,00/1000 litrów. Organ podatkowy przedstawił cel przepisów mających w sprawie zastosowanie, wskazując na dążenie ustawodawcy do uszczelnienia systemu w taki sposób, aby preferencje podatkowe wykorzystywane były zgodnie z przeznaczenie określonym przez ustawodawcę. Przepisy nakładające na sprzedawców, importerów i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów przeznaczonych do celów opałowych wprowadzono w celu zapewnienia właściwej kontroli w zakresie obrotu wyrobami, które korzystają z preferencyjnych stawek akcyzy ze względu na przeznaczenie do celów opałowych.
W skardze od powyższej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie:
- - przepisów prawa materialnego, art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym przez błędną ich interpretację;
- - art. 32 Konstytucji RP, poprzez zastosowanie wobec podatnika sankcji niewspółmiernej do stopnia zawinienia;
- - art. 122, art. 187, art. 191 oraz art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez uznanie, że niespełnienie warunku określonego w art. 89 ust. 14 ustawy akcyzowej jest wystarczające do zastosowania skutków podatkowych określonych w art. 89 ust. 16 ww. ustawy;
- - art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez naruszenie naczelnej wartości kryjącej się pod pojęciem interesu publicznego.
Zaskarżając decyzję w całości, Skarżący wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem strony, zestawienie miesięcznych oświadczeń nabywców oleju opałowego ma charakter formalnoprawny i jest jedynie dokumentem wtórnym do oświadczeń składanych przez nabywców. Zdaniem strony, jednodniowe opóźnienie ze złożeniem zestawienia oświadczeń nie może skutkować niemożliwością zastosowania preferencyjnej stawki podatku akcyzowego. Skarżący zarzucił, że organ odwoławczy nie uwzględnił faktu, że przedłożył kompletne i prawidłowe zestawienie oświadczeń nabywców oleju opałowego, które wskazują, że został on sprzedany zgodnie z przeznaczeniem. Zdaniem podatnika, treść art. 89 ust. 16 ustawy akcyzowej należy interpretować w ten sposób, że chodzi o naruszenie warunków określonych w art. 89 ust. 5-15 ustawy, tj. że podatnik dokonał sprzedaży oleju opałowego bez spełnienia przesłanek wynikających z przepisów o charakterze materialno prawnym, bez uzyskania oświadczeń, o których mowa w art. 89 ust. 5 i 6 ustawy, przesądzającej o przeznaczeniu oleju opałowego na cele opałowe.
W ocenie podatnika, odebranie od nabywców oświadczeń, o których mowa w art. 89 ust. 5-8 potwierdza sprzedaż oleju zgodnie z przeznaczeniem - na cele opałowe i wyklucza tym samym stosowanie stawki sanacyjnej określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej. Natomiast naruszenie przez podatnika obowiązku terminowego złożenia miesięcznego zestawienia oświadczeń w urzędzie celnym, zdaniem podatnika, powinno być oceniane na innej płaszczyźnie prawnej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i jego argumentację.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w dniu 5 lipca 2012 r. strony zgodnie złożyły wniosek o zawieszenie postępowania w spornej sprawie do czasu uzyskania stanowiska Trybunału Konstytucyjnego, do którego zwrócił się tutejszy Sąd z pytaniem prawnym – "czy art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11 ze zm.) jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim dopuszcza stosowanie stawki akcyzowej określonej w art. 89 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku nieterminowego złożenia zestawienia oświadczeń, o którym mowa w art. 89 ust. 14 – 16 ustawy o podatku akcyzowym" (pytanie skierowano postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1184/11).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie sądowo-administracyjne podlega zawieszeniu z urzędu - art. 125 i art.126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) lub na zgodny wniosek stron - art. 126 P.p.s.a.
Sąd uwzględnił zgodny wniosek stron złożony na rozprawie w dniu 5 lipca 2012 r.(vide: protokół z rozprawy k-71 akt) i zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 P.p.s.a. uznając, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego (zarejestrowanego w TK pod sygn. akt P 24/11) w sprawie skierowanego do niego pytania prawnego dotyczącego zgodności przepisu art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP - pozwoli wyjaśnić występujące również w rozstrzyganej sprawie – poważne wątpliwości prawne, a tym samym będzie miało wpływ na treść wyroku.
Sąd w składzie orzekającym w sprawie uwzględnił wniosek stron o zawieszenie postępowania, podziela bowiem wątpliwości zgłoszone w skierowanym do TK pytaniu w zakresie konstytucyjności obciążenia sprzedawcy oleju opałowego sankcyjną stawką podatku akcyzowego ustanowioną w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym tylko z tego względu, że sprzedawca oleju opałowego nie wykonał wynikającego z art. 89 ust. 14 ustawy, formalnego obowiązku sporządzenia i przedstawienia organowi celnemu w zakreślonym terminie zestawienia oświadczeń nabywców o przeznaczeniu oleju opałowego (art. 89 ust. 16 ustawy).
W tym stanie rzeczy należało uznać, że w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonej decyzji uzależnione jest od wyniku postępowania i stanowiska Trybunału Konstytucyjnego, co czyni zasadne zawieszenie postępowania sądowego na zgodny wniosek stron na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.