Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając, że organ podatkowy wszczął postępowanie egzekucyjne i zajął rachunek bankowy wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. Sytuacja skarżącej jest dramatyczna, gdyż z powodu obecnej złej koniunktury na rynku paliw, zwłaszcza w zakresie cen, nie odnotowała zysku, a strata na koniec 2011 r. wyniosła 51.351,17 zł. Zajęcie rachunku bankowego spowoduje dodatkowe komplikacje związane z terminowością regulowania wydatków, a w konsekwencji może skutkować tym, że firma przestanie w ogóle funkcjonować i upadnie, a z pewnością utraci wiarygodność na rynku, co spowoduje brak możliwości odbudowy jej pozycji, nawet w sytuacji ewentualnego pozytywnego rozpoznania skargi. W ocenie strony, bezsprzecznie zatem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji wyegzekwowania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca wskazała, iż uzasadnieniem wniosku są dokumenty finansowe dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy, z których wynika w szczególności stopień zadłużenia, okoliczność, że dochody z działalności gospodarczej są jednymi pozwalającymi jej rodzinie na jakiekolwiek funkcjonowanie oraz fakt, że dwoje dzieci skarżącej cierpi na [...] i wymaga codziennej troski. Wszelkie więc zachwianie równowagi sytuacji finansowej strony, która już jest ciężka, może negatywnie odbić się na zdrowiu jej dzieci.
Z dokumentów, na które powołuje się strona skarżąca we wniosku wynika, że strona w 2011 r. odnotowała przychód w kwocie 445.099 zł i stratę w wysokości 52.630,48 zł. Miesięczne wydatki jej rodziny wynoszą łącznie około 4.000 zł. Obecnie spłacane raty kredytu to: za ciągnik Scania – 1.513,67 zł, za busa – 1.135,05 zł, za paliwo – 2.600zł, na budowę domu – 2.300 zł, na Audi – 881 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jak wynika z treści przytoczonej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Z racji, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu następuje tylko i wyłącznie na wniosek skarżącej, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających żądanie wniosku.
W niniejszej sprawie strona skarżąca wykazała okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W., w wyniku której wystawiony został tytuł wykonawczy na kwotę 74.660 zł. Wyegzekwowanie zobowiązania podatkowego, określonego zaskarżoną decyzją może bowiem skutkować nie tylko wstrzymaniem prowadzenia działalności gospodarczej. Rację należy przyznać skarżącej, że może to spowodować utratę wiarygodności względem kontrahentów i trudności w ponownym nawiązaniu współpracy. Tymczasem działalność gospodarcza jest głównym źródłem utrzymania rodziny skarżącej, która wychowuje dwóch synów z [...]. Natomiast konieczność ich utrzymania, leczenia, rehabilitacji wiąże się niewątpliwie ze znacznymi wydatkami. Ta okoliczności miała w tym względzie ważące znaczenia dla oceny zasadności przedmiotowego wniosku.
Mając zatem na uwadze powyższe, uzasadnione jest twierdzenie strony skarżącej, że natychmiastowe wykonanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, może spowodować znaczną szkodę w zakresie aktualnie prowadzonej działalności, a w konsekwencji też w utrzymaniu rodziny.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy procesowej, Sąd postanowił jak sentencji.