Uzasadnienie
A w L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [...], którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku od nieruchomości za okres od stycznia 1999 r. do czerwca 2002 r. w kwocie [...] zł oraz odsetek za zwłokę [...] zł. W uzasadnieniu skarżąca podniosła między innymi, że organy podatkowe postąpiły niezgodnie z celem przepisów o restrukturyzacji należności od przedsiębiorców.
W dniu [...]. wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik skarżącej strony – radca prawny R. K. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi podając, że w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie restrukturyzacyjne na podstawie ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej i postępowaniem tym objęto również sporne w niniejszej sprawie należności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Postępowanie sądowe podlegało umorzeniu.
Według art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofniecie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, ażeby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa, jak również, że zaskarżona decyzja posiada wady wymagające stwierdzenie jej nieważności, będąc związany aktem strony, zobligowany był postępowanie sądowe umorzyć na podstawie przywołanego przed chwilą przepisu. O zwrocie połowy wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § pkt 2 wskazanej ustawy procesowej.