Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że oboje z żoną są rencistami i dodatkowo uzyskują z dzierżawy pawilonu handlowego 400 zł. Wskazał, że dochody te wystarczają na pokrycie koniecznych opłat i skromny poziom utrzymania.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, z którą posiada mieszkanie o powierzchni 69 m2 oraz pawilon handlowy (99 m2). Uzyskują dochody z tytułu rent w wysokości: wnioskodawca 595,47 zł, jego żona - 415,88 zł netto oraz ze wskazanej wyżej dzierżawy. Skarżący dodał, że miesięczne wydatki (każdy z nich wyszczególnił kwotowo) związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą łącznie 597,37 zł.
Na wezwanie Sądu wnioskodawca przedłożył dokumenty potwierdzające wysokość dochodów oraz ponoszonych wydatków.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania własnego i rodziny.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że Sąd wziął pod uwagę, iż zarówno skarżący, jak i jego żona, która jest stroną w sprawie o sygn. I SA/Wr 1716/07, są zobligowani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, a następnie do ponoszenia ewentualnych przyszłych kosztów sądowych. Mając zatem na względzie i tę okoliczność, w ocenie Sądu, strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla jej budżetu domowego. Wskazać należy, że oboje małżonkowie uzyskują dochody w łącznej kwocie 1.411,25 zł. Po odliczeniu wydatków na utrzymanie mieszkania pozostaje im około 814 zł na wyżywienie, środki czystości i inne wydatki. Powyższe prowadzi do wniosku, że nie mieli oni nawet możliwości poczynienia stosownych oszczędności na pokrycie kosztów sądowych.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że zachodzą przesłanki zwolnienia skarżącego w części, dlatego też Sąd, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.