Uzasadnienie
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca, działając za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Dyrektor Izby Skarbowej we W., po zapoznaniu się ze skargą, decyzją z dnia [...] r. nr [...] uwzględnił powyższą skargę w całości, uchylił zaskarżoną decyzję oraz zmienił postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] r. nr [...].
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Dyrektor Izby Skarbowej w dniu 18 stycznia 2008 r. przedłożył zwrotne potwierdzenie odbioru przez pełnomocnika strony decyzji z dnia [...] r. nr [...]. Z potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja ta została skutecznie doręczona osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w dniu 20 listopada 2007 r.
Na powyższe rozstrzygnięcie strona, pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia, nie wniosła skargi do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd uznał wniosek o umorzenie postępowania za uzasadniony. Zgodnie z regulacją art. 161 §1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie art. 54 § 3 upsa organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Kierując się powyższym, Dyrektor Izby Skarbowej we W. uchylił błędną decyzję, wydając w dniu [...] r. decyzję nr [...], uwzględniającą w całości skargę i zmieniającą postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] r. nr [...].
W tym stanie rzeczy postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe, wobec czego w oparciu o art. 161 §1 pkt. 3 (w zw. z art. 54 § 3) upsa orzeczono jak w sentencji.
Zgodnie z treścią art. 201 § 1 upsa zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. W skardze strona wniosła o zasądzenie od strony przeciwnej na jej rzecz kosztów postępowania sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.
W rozpatrywanej sprawie skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 200,00 zł. Strona była też reprezentowana w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym przez pełnomocnika, Sąd uwzględniając zatem jej wniosek, zasądził koszty zastępstwa procesowego. W myśl przepisu § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-5, niezależnie od wysokości tych opłat ustalonych w umowie między adwokatem a klientem, a sąd może przyznać opłaty wyższe od wskazanych w ust. 1, jeżeli uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata.
Nie mogą one jednak być wyższe, niż sześciokrotne stawki minimalne. Zgodnie z § 18 ust. 1 powołanego rozporządzenia, stawka minimalna za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna - wynosi 240 zł.
W ocenie Sądu ta właśnie stawka powinna stanowić podstawę zasądzonych na rzecz strony skarżącej kosztów zastępstwa procesowego, gdyż czynności pełnomocnika ograniczyły się jedynie do złożenia skargi.
W związku z powyższym uzasadnione koszty poniesione przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie wyniosły łącznie 440 zł (240,00 zł kosztów zastępstwa + 200,00 wpisu sądowego).
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych wyżej przepisów upsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.