Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2013 r. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 8 grudnia 2014 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 7 stycznia 2015 r.
W dniu 8 stycznia 2015 r. strona skarżąca złożyła w siedzibie organu odwoławczego skargę do tutejszego Sądu na opisaną wyżej decyzję. W odpowiedzi na skargę Kolegium wskazało, że skarga została wniesiona po terminie.
Po otrzymaniu odpisu odpowiedzi na skargę skarżący pismem z dnia [...] marca 2015 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący przyznał, że skarga została nadana po terminie. Wyjaśnił jednak, że było to spowodowane problemami z dojazdem do siedziby organu odwoławczego. Podał, że skarga została napisana 7 stycznia 2015 r. Wnioskodawca nie zdążył jednak w tym dniu na autobus. Podkreślił, że w S. nie ma placówki operatora pocztowego. Do wniosku skarżący załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz m.in. kserokopię postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] kwietnia 2011 r., [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - w skrócie: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Obowiązkiem wnioskodawcy jest złożenie przedmiotowego wniosku w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi, z jednoczesnym dokonaniem czynności, której nie dokonał w terminie oraz uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.).
Odnosząc powyższe do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd uznał, że wniosek ten spełnia wymogi formalne. W ocenie Sądu, przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 25 lutego 2015 r., tj. z chwilą doręczenia skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę, z której wynikało, że doszło do przekroczenia terminu do wniesienia skargi. Natomiast przedmiotowy wniosek został nadany 4 marca 2015 r. Skarżący zachował wiec termin do wniesienia przedmiotowego wniosku.
Zdaniem Sądu, wnioskodawca uprawdopodobnił również, że ze względu na problemy komunikacyjnie nie mógł w zakreślonym terminie złożyć skargi. W opinii Sądu, skarżący - mieszkając na wsi - mógł mieć problemy z dojazdem do siedziby organu odwoławczego, zwłaszcza gdy nie posiadał własnego samochodu. Zdany był więc na komunikację publiczną, która kursuje tylko w ściśle określonych godzinach. Według Sądu, wyjaśnienia zawarte we wniosku wystarczająco uprawdopodabniają, że skarżący mógł uchybić terminowi bez swojej winy. Należy przy tym zwrócić uwagę, że strona nie była zobowiązana we wniosku o przywrócenie terminu do udowodnienia okoliczności wskazujących na brak swojej winy, lecz jedynie do uprawdopodobnienia tych okoliczności.
Sąd dostrzegł również, że z postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] kwietnia 2011 r. wynika, iż skarżący cierpi na chorobę psychiczną ([...]). Oczywistym jest, że wskazane dolegliwości mają z reguły charakter długotrwały i mogą powodować - w różnym stopniu - zaburzenia w postrzeganiu rzeczywistości. Tym bardziej, w ocenie Sądu, zasadne jest przywrócenie skarżącemu terminu do wniesienia skargi.
Wobec powyższego, Sąd stwierdził, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi doszło bez winy skarżącego, co w rezultacie uzasadniało uwzględnienie przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W tym stanie rzeczy, Sąd - na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.