Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę wniesioną pismem z dnia 28 września 2009 r. przez A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r.
W piśmie procesowym z dnia 27 stycznia 2010 r. skarżący – reprezentowany przez radcę prawnego – wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji zostało w postępowaniu podatkowym wstrzymane postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Postanowienie to upadło z dniem wydania przez sąd pierwszej instancji orzeczenia w sprawie. W tej sytuacji oraz z uwagi na fakt, że skarżący zamierza wnieść skargę kasacyjną od wyroku tutejszego sądu, jego zdaniem, konieczne jest wydanie ponownego postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. Dodał również, że egzekucja spornego zobowiązania podatkowego stworzy realną groźbę utraty płynności finansowej i doprowadzi do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji spowoduje to nieodwracalne skutki ekonomiczne i prawne dla podatnika oraz utratę źródła utrzymania rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty, natomiast obowiązek wykazania tych przesłanek leży po stronie skarżącego.
Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego należy przede wszystkim mieć na uwadze fakt, że instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności – jako środek ochrony tymczasowej - może być zastosowana po złożeniu do sądu administracyjnego skargi na akt lub czynność i w ramach postępowania sądowego zainicjowanego tą skargą, począwszy od momentu jej wniesienia do wydania orzeczenia kończącego postępowanie. Zatem, zgodnie z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W rezultacie w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym stronie przysługuje środek procesowy unormowany w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jedynie do czasu zakończenia postępowania w pierwszej instancji.
Należy w tym miejscu zauważyć, iż w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej także dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. (o czym jednoznacznie przesądziła uchwała NSA z dnia 16 kwietnia 2007r., I GPS 1/07). Stąd też, sądem właściwym do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, w razie wniesienia skargi kasacyjnej będzie Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 20 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 398/08).
W związku z powyższym wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stał się bezprzedmiotowy z uwagi na wydanie przez Sąd w dniu 15 stycznia 2010 r. orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W tej sytuacji podlega on oddaleniu.
Na marginesie należy zauważyć, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozwalają na umorzenie incydentalnego postępowania w przedmiocie udzielenia ochrony tymczasowej (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 165).
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.