Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 8 września 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 1759/14

Uzasadnienie

Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy jn.

Skarżoną decyzją, Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] marca 2014 r., odmawiającą skarżącej spółce stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych - oleju smarowego o kodzie CN 2710 19 81.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie spółka zarzuciła m. in. naruszenie:

1. - art. 2 pkt 1 i 9, art. 8 ust. 1 pkt 4, art. 86 ust. 1 pkt 2 i załącznika nr 1 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r., nr 108, poz. 262 ze zm.), przez ich błędne zastosowanie pomimo sprzeczności ww. regulacji z mającymi pierwszeństwo przepisami prawa wspólnotowego;
2. - art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy w zw. z ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej Dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12 ze zm.
3. - dalej: Dyrektywa Horyzontalna), w tym motywu piątego preambuły Dyrektywy Horyzontalnej - poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że nałożenie podatku akcyzowego na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 81, wykorzystywane dla celów innych niż napędowe i grzewcze, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych, jest dopuszczalne;
4. - art. 1 w zw. z art. 2 ust. 4 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania wyrobów energetycznych i energii elektrycznej - dalej: Dyrektywa Energetyczna), poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, że dopuszczalne jest stosowanie zasad i obostrzeń właściwych dla ujednoliconego systemu podatkowego dotyczącego wyrobów akcyzowych do nabycia oleju smarowego o kodzie 2710 19 81, przeznaczonego do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania, tj. do produktów energetycznych wyłączonych z zakresu działania Dyrektywy Energetycznej;
5. - art. 25 i 90 Traktatu Ustanawiającego Wspólnego Europejską (dalej: TWE) oraz aktualnie art. 30 i 110 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej: TFUE) poprzez zastosowanie sprzecznych z mającym pierwszeństwo prawem wspólnotowym regulacji krajowych dotyczących podatku akcyzowego powodujących ograniczenia w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, które prowadzą do dyskryminacji w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, które prowadzą do dyskryminacji wyrobów z innych państw Unii Europejskiej, naruszając swobodę handlu i swobodna wymianę towarową pomiędzy państwami członkowskimi, bowiem w świetle polskich przepisów nabycie produktów w postaci olejów smarowych wykorzystywanych do celów innych niż opałowe lub napędowe nastręcza nabywcy wewnątrzwspólnotowemu dużo większych trudności i obciąża go większymi kosztami aniżeli w sytuacji, gdy ten sam produkt nabywa on na terytorium w kraju, tj. dyskryminacji w zakresie terminu zapłaty podatku oraz terminu i ilości składanych deklaracji na podatek akcyzowy;
6. - art. 249 TWE oraz aktualnie art. 288 TFUE poprzez jego niezastosowanie i pominięcie konieczności dokonywania wykładni prowspólnotowej przepisów prawa krajowego, tj. interpretacji prawa krajowego w świetle tekstu oraz celu Dyrektywy Horyzontalnej, jak i Dyrektywy Energetycznej, po to by osiągnąć rezultat przewidziany w przywołanych powyżej przepisach unijnych;
7. - art. 91 ust. 3 Konstytucji RP w zw. z art. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia, stanowiącego część Traktatu Akcesyjnego poprzez niezastosowanie zasady pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej w sytuacji kolizji prawodawstwa krajowego ze wspólnotowym.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie wraz z jego argumentacją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. (I GSK 780/11), Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści: "Czy art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz.

UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne - Rozdział 9, t. 1, s. 179) - oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej Dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, ze zm.) - należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 - 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych". W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości co NSA w przywołanym zapytaniu. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści, na które TSUE ma udzielić odpowiedzi w wyniku opisanego postanowienia NSA.

W tych okolicznościach uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź TSUE udzielona na pytanie NSA przedstawione w ww. postanowieniu będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.