Uzasadnienie
Skargę na wymienioną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. wniósł w imieniu strony skarżącej doradca podatkowy P.S., dołączając pełnomocnictwo opatrzone nieczytelnym podpisem osoby działającej w imieniu A. we W. Zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2011 r., doręczonym 2 stycznia 2012 r., Sąd wezwał podpisanego pod skargą doradę podatkowego do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi, w tym określającego sposób reprezentacji strony skarżącej w terminie 7 dni od doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Po bezskutecznym upływie tego terminu, zarządzeniem z dnia 23 lutego 2012 r., doręczonym na adres strony skarżącej w dniu 29 lutego 2012 r., Sąd wezwał bezpośrednio stronę skarżącą do: 1) podpisania skargi przez osoby umocowane do działania w imieniu strony skarżącej, względnie, przedłożenie prawidłowo podpisanego pełnomocnictwa procesowego, tj. opatrzonego czytelnym podpisem osoby uprawnionej do reprezentacji strony skarżącej;
- 2) złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi, w tym określającego sposób reprezentacji strony skarżącej w terminie 7 dni od doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, w dniu 8 marca 2012 r. skarga została podpisana w siedzibie Sądu przez prezesa strony skarżącej (M.W.). Tego też dnia uzupełniony został brak formalny skargi w postaci brakującego odpisu z KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Kwalifikacja skargi jako pisma procesowego wymaga, by pismo to było opatrzone podpisem strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku, gdy stroną jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna posiadająca zdolność sądową, dodatkowym wymogiem skutecznego podpisania skargi jest złożenie dokumentu z którego wynikałoby umocowanie osoby podpisanej pod skargą do działania w imieniu skarżącej (odpis z KRS). W przypadku reprezentacji w/w podmiotów przez pełnomocnika, oprócz przedłożenia samego pełnomocnictwa, wymóg dołączenia odpisu z KRS podyktowany jest potrzebą oceny skuteczności udzielonego umocowania, które mogą udzielić jedynie osoby uprawnione w rozumieniu art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - p.p.s.a.).
W stanie faktycznym sprawy, jakkolwiek pod skargą podpisał się jako pełnomocnik strony doradca podatkowy P.S., to wobec nie przedłożenia przez niego odpisu z KRS (niezbędnego do oceny, czy przedstawionego pełnomocnictwa udzieliła osoba umocowana do działania w imieniu strony skarżącej), pomimo wezwania, znalazły zastosowanie ogólne zasady reprezentacji wynikające z art. 28 § 1 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 23 lutego 2012 r., skierowanym bezpośrednio do strony, Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie (względnie, przedłożenie pełnomocnictwa procesowego z czytelnym podpisem osoby upoważnionej do działania w imieniu strony) oraz złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w tym wykazującego umocowanie do wniesienia skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, w/w zarządzenie doręczono na adres strony skarżącej w dniu 29 lutego 2012 r. Wyznaczony w wezwaniu termin na sanowanie braku formalnego skargi rozpoczął zatem swój bieg w dniu 1 marca 2012 r. i upłynął w dniu 7 marca 2012 r. (środa).
W dniu 8 marca 2012 r. prezes strony skarżącej – M.W. podpisał w siedzibie Sądu skargę, składając jednocześnie na biurze podawczym Sądu odpis z KRS-u, z którego wynikało jego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej.
Podjęte przez prezesa strony skarżącej czynności procesowe w sprawie były bezskuteczne w świetle prawa. Zostały bowiem dokonane już po terminie do tego wyznaczonym, który upływał w dniu 7 marca 2012 r. (środa). Przepis art. 85 p.p.s.a. stanowi, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stąd, sama okoliczność podpisania skargi w siedzibie Sądu wraz z przedłożeniem odpisu z KRS nie mogły uchronić strony skarżącej od negatywnych skutków procesowych przewidzianych przez ustawodawcę w sytuacji uzupełnienia braków formalnych skargi po terminie. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Bez znaczenia pozostaje zatem okoliczność, iż uchybienie terminowi w sprawie odnosiło się do jednego tylko dnia.
Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł jak w sentencji.