Uzasadnienie
Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 25 października 2007 r. strona skarżąca A. w L. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy L. K. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości.
Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2008 r. wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. wyciągu z rejestru sądowego, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej ze skutkiem na dzień 5 lutego 2008 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 12 lutego 2008 r. Z akt sprawy wynika, że brak nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt sprawy, stroną, będącą adresatem zaskarżonej decyzji, jest A. w L. K. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej: u.p.p.s.a., Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. Stosownie do art. 28 § 1 powołanej ustawy, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają – wedle dyspozycji art. 29 u.p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi lub do udzielenia pełnomocnictwa do jej wniesienia, dokumentem, przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie skargę podpisał J. M., opatrując jednocześnie pismo pieczęcią wskazującą, iż jest on prezesem A. w L. K. oraz druga osoba, która złożyła nieczytelny podpis.
W świetle tych okoliczności zachodziła wątpliwość czy skarga została podpisana przez osoby umocowane do występowania w imieniu strony skarżącej. Z uwagi na to, zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2008 r. wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, zastrzegając rygor odrzucenia skargi w przypadku nieusunięcia tychże braków formalnych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania w tej sprawie.
Zgodnie z art. 73 u.p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dniu w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Mając na uwadze wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05, uznający powołany artykuł za niezgodny z art. 2 i art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, zawiadomienie to należy powtórzyć a skutek doręczenia zachodzi z upływem siedmiodniowego terminu liczonego po dokonaniu drugiego zawiadomienia.
W niniejszej sprawie w dniu 21 stycznia 2008 r., pod adresem wskazanym przez A. w skardze, pozostawiono zawiadomienie o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej w L. K. W dniu 29 stycznia 2008 r. dokonano powtórnego zawiadomienia, jednakże przesyłka nie została podjęta w terminie, a zatem skutek doręczenia wystąpił z dniem 5 lutego 2008r. Od tej też daty należało liczyć siedmiodniowy termin na wykonanie kierowanego do strony skarżącej wezwania, wobec czego upłynął on w dniu 12 lutego 2008 r. Z akt sprawy wynika, iż brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 u.p.p.s.a., Sąd postanowieniem odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z tych przyczyn i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.