Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 stycznia 2012 r. - którego odpis doręczono skarżącej osobiście w dniu 9 stycznia 2012 r. - wezwano T. K. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca pomimo wezwania w 7-dniowym terminie nie uiściła wpisu ani nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Pismem z dnia 16 stycznia 2012r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 17 stycznia 2012r. (data stempla na przesyłce pocztowej k. 40 akt sądowoadministracyjnych) skarżąca wniosła o zwolnienie jej od wpisu od skargi oraz wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniosła, iż nie dokonała czynności procesowej w terminie bez swojej winy. Zgodnie z wnioskiem okolicznościami, które spowodowały uchybienie był fakt skierowania do szpitala męża skarżącej, przebywanie syna skarżącej na zwolnieniu lekarskim od dnia 6 listopada 2011r., trudności w samodzielnym prowadzeniu działalności gospodarczej, konieczność obecności w dniu sporządzania pisma w sądzie na rozprawie dotyczącej męża skarżącej, wypadek, którego doznała skarżąca i z którego powodu przebywała na zwolnieniu w dniach od 16 listopada 2011r. do 30 listopada 2011r. Zgodnie z wnioskiem wskazane okoliczności łącznie spowodowały, że skarżąca "przeoczyła" termin.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy stwierdzić, że pomimo wskazanie w piśmie, że jest to "wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku", istotą żądania skarżącej było zachowanie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczonego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2012r. O ile bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać wniesiony na dowolnym etapie postępowania, to tylko jego złożenie w terminie wyznaczonym na uiszczenie wpisu od skargi, nie będzie skutkowało odrzuceniem tej skargi z powodu braku wpisu na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej jako p.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i 87 § 2 p.p.s.a. strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Art. 87 § 1 p.p.s.a. wymaga natomiast, aby wniosek ten został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody, skutkującej uchybieniu tego terminu.
Przesłanką merytoryczną przywrócenia terminu jest zatem brak zawinienia strony przy jego uchybieniu. Należy stwierdzić, że chodzi tu o zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, chodzi tu o taką sytuację, gdy przyczyną opóźnienia są wyłącznie okoliczności zewnętrzne i obiektywne. W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, ustawodawca złagodził rygor dowodowy, ustanawiając stronie jedynie obowiązek uprawdopodobnienia przytoczonych przez nią okoliczności. Oznacza to, że strona musi jedynie wykazać duże prawdopodobieństwo, że przytoczone przez nią okoliczności miały miejsce. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano jednak, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 2011-06-09 sygn. akt I OZ 402/11, LEX nr 821331).
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do uznania, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sposób niezawiniony. We wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano bowiem żadnych nadzwyczajnych i nagłych okoliczności, które mogłyby w sposób obiektywny przeszkodzić skarżącej w dokonaniu czynności procesowej. Z pewnością nie są takimi okolicznościami problemy zdrowotne jej bliskich, które zgodnie z uzasadnieniem wniosku nie miały charakteru nagłego i nie wymagały zaangażowania skarżącej w stopniu uniemożliwiającym jej sporządzenie i nadanie pisma na poczcie. Zgodnie z wnioskiem jeszcze w ostatnim dniu terminu, tj. w dniu 16 stycznia 2012r. skarżąca zajmowała się sprawami męża, będąc obecna na dotyczącej go rozprawie w sądzie. Uchybienie terminowi do dokonania czynności procesowej w niniejszej sprawie spowodowane było przez przeoczenie, a nie na skutek obiektywnej przeszkody. W tych okolicznościach w ocenie Sądu "przeoczenie terminu" uznać należy za niedbalstwo skarżącej.
Należy wobec tego uznać, że skarżąca pomimo posiadania obiektywnej możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z zachowaniem siedmiodniowego terminu, nie wykazała należytej staranności w sprawie.
Wobec czego w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.