Uzasadnienie
Skarżący wniósł o ustanowienie adwokata uzasadniając, że nie zna przepisów podatkowych. Jego zarobki nie wystarczają nawet na bieżące wydatki związane z utrzymaniem się. Od dwóch leczy się, co wiąże się z wydatkami na lekarstwa. Ponadto ciąży na nim zobowiązanie alimentacyjne.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada mieszkanie o powierzchni 64 m2 oraz działkę siedliskową (1900 m2). Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. W dodatkowych informacjach o stanie majątkowym skarżący wymienił samochód Toyota, rocznik 1999, nabyty za kredyt bankowy – obecnie w warsztacie mechanicznym po częściowym spaleniu. Dochody otrzymuje ze stosunku pracy w wysokości 950 zł.
Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów, wnioskodawca nadesłał zeznania podatkowe za 2007 i 2008 rok, zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia oraz wyrok dotyczący zasądzenia alimentów oraz zestawienie miesięcznie ponoszonych wydatków. Z wymienionych dokumentów wynika, że skarżący ze stosunku pracy uzyskał w 2007 r. przychód w wysokości 11.232 zł, a w 2008 r. 13.512 zł. Jego średnie miesięczne wynagrodzenie netto za miesiące listopad i grudzień 2009 r. oraz za styczeń 2010 r. wyniosło 964,69 zł. Miesięcznie ponosi wydatki na alimenty 200 zł i na utrzymanie mieszkania – około 500 zł. Pozostała kwota (jak wskazał – około 400 zł) przeznaczana jest na własne utrzymanie i na wykupienie leków. Korzysta w związku z tym z pomocy rodziców, będących emerytami. Ponadto wnioskodawca oświadczył, że nie posiada kont bankowych i nie korzysta z Pomocy Społecznej.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, czyli w zakresie częściowym, prawo to może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wnioskodawcy powyższą okoliczność wykazał.
Wskazać bowiem należy, że jego jedynym źródłem dochodu jest wynagrodzenie ze stosunku pracy, które nie starcza mu nawet na opłacenie miesięcznych podstawowych wydatków. Również wysokość dochodów w poprzednich latach z pewnością nie pozowała na poczynienie jakichkolwiek oszczędności. Poza tym, skarżący nie dysponuje majątkiem, który mógłby spieniężyć na pokrycie wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Mając zatem na uwadze przestawione okoliczności oraz przytoczoną regulację, na podstawie art. art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.