Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 marca 2016 r., doręczonym skarżącej spółce w dniu 4 kwietnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek ww. spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W dniu 11 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżąca spółka wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) zażalenie na to postanowienie w którym zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania zażalenia.
W uzasadnieniu wniosku strona odwołała się do łącznej wysokości ciążących na spółce zobowiązań podatkowych (ponad 321.000,00 zł) podkreślając, że trzy decyzje wymiarowe z których wynika to zobowiązanie zostały zaskarżone do tut. Sądu. Dodała, że na dzień wniesienia skargi strona nie dysponowała jeszcze bilansem spółki za 2015 r. (który załączyła do zażalenia) z odnotowaną stratą w kwocie 108.797,56 zł. Zwróciła uwagę strona, że uzyskiwane przez nią dochody nie pozwalają na jej rzeczywisty rozwój, a posiadane środki finansowe nie zapewniają płynności finansowej. Odniosła się również strona do sytuacji na rynku hotelarskim w którym działa podkreślając, że od dłuższego czasu następuje spadek zainteresowania takimi obiektami jak prowadzony przez skarżącą, co spowodowane jest głównie istniejącą infrastrukturą hotelarską w pobliskim K. Podkreśliła, że poza nieruchomością w M. nie posiada innego majątku, a zatem egzekucja dotyczyć będzie właśnie tej nieruchomości. Zmusi także stronę do zwolnienia sześciu pracowników których obecnie zatrudnia.
Do zażalenia, oprócz bilansu, skarżąca spółka dołączyła: zeznanie CIT-8 za 2015 r., sprawozdanie opisowe z działalności spółki wraz z informacją dodatkową za okres sprawozdawczy od 1 stycznia do 31 grudnia 2015 r., rachunek zysków i strat oraz uchwałę spółki z dnia 29 marca 2016 r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania: bilansu oraz rachunku zysków i strat za rok 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej - p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu, z uwagi na przedmiot zaskarżonego postanowienia (odmowa wstrzymania wykonania decyzji), nie zachodzi podstawa do wstrzymania wykonania kwestionowanego postanowienia ze względów tożsamych ze wskazanymi w jego uzasadnieniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia równoważne było by bowiem w istocie wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekał już w postanowieniu z dnia 21 marca 2016 r. Tymczasem argumentacja w orzeczeniu tym przedstawiona pozostaje aktualna i trudno oprzeć się wrażeniu, że strona skarżąca skutek którego nie udało się jej osiągnąć w efekcie złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stara się uzyskać w trybie art. 196 p.p.s.a.
Wskazując na powyższe, na mocy art. 196 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.