Uzasadnienie
Sygnatura akt I SA/Wr 18-19/03
Przedmiotem skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez G. B. stało się postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] (Nr [...]) przedłużające ważność upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych w A, B. G., W., ul. W. [...], oraz wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] (Nr [...]) w przedmiocie rozliczenia z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług za 1998 r. i 1999 r.
W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. wpłynęło pismo G. B., w którym wniósł "o odrzucenie skargi o wyżej podanej sygnaturze" ([...]). Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu [...] - na wezwanie przewodniczącego o sprecyzowanie swego wniosku - skarżący wyjaśnił, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2).
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
W art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przewidziano możliwość cofnięcia skargi przez skarżącego, stanowiąc równocześnie, że czynność taka wiąże sąd. Gdyby jednak cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, przeto - stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec, jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Podstawę prawną zwrotu stronie skarżącej połowy wpisu stanowi art. 232 pkt 2 tej ustawy, jako że skarżący cofnął skargę przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.