Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. B. W. – T. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2005 r.
W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2009 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek wskazała, że w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży komisowej samochodów osobowych, rozlicza się wyłącznie za pośrednictwem rachunków bankowych. W związku z tym zajęcie rachunku bankowego skutkować będzie – zdaniem skarżącej – pozbawieniem jej możliwości wykonywania działalności. Ponadto strona zauważyła, że na jej rachunku bankowym znajdują się środki pieniężne stanowiące zapłatę za sprzedany towar i będące własnością klientów skarżącej.
Mając na uwadze powyższe skarżąca podniosła, że egzekucja zobowiązania podatkowego stworzy realną groźbę zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej, jak i odpowiedzialności wobec klientów za niewypłacenie należnych im środków finansowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje, co do zasady, wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego art. może to nastąpić w drodze postanowienia sądu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wykonaniem tego aktu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W szczególności powstanie "znacznej szkody" będzie miało miejsce w sytuacji, gdy grozi utrata przedmiotu, który ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiony innym. Natomiast przez pojęcie "spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć brak możliwości lub znaczne utrudnienie, z punktu widzenia ekonomicznego, przywrócenia stanu poprzedzającego wykonanie skarżonej decyzji.
Należy podkreślić, że treść art. 61 § 3 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. W żadnym wypadku nie można uznać za wystarczający w tym względzie jedynie sam wywód strony, w którym nie przytoczono żadnych okoliczności faktycznych ani dowodów na ich poparcie. W przypadku świadczeń pieniężnych, strona powinna w szczególności przedstawić dokumenty dotyczące jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. Takie też stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 30 listopada 2004 roku, GZ 120/04 (niepubl.). Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi bowiem braków formalnych pisma, lecz przesądza o braku podstaw do uwzględnienia wniosku.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie przedstawiła dokumentacji świadczącej o jej sytuacji finansowej i majątkowej, nie wskazała jakie postępowania egzekucyjne są aktualnie skierowane przeciwko jej majątkowi. Z treści rozpoznawanego wniosku wynika jedynie, iż skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji będzie konieczność zlikwidowania prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej. Informacje te są jednak zbyt ogólne, żeby uznać istnienie niebezpieczeństwa powstania niepowetowanej szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków.
Również w aktach administracyjnych sprawy brak jest dokumentów, pozwalających na ustalenie aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej.
Ponadto należy zauważyć, że sam fakt nieposiadania przez skarżącą dostatecznych środków na pokrycie zobowiązania podatkowego nie stanowi samodzielnej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że egzekucja należności pieniężnych z natury rzeczy jest odwracalna, ponieważ podatnik posiada roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.