Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu wskazując, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwójką dzieci w wieku szkolnym, z którymi nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Poza alimentami na dzieci w łącznej wysokości 350 zł, skarżąca nie posiada żadnego źródła dochodów. Opiekuje się chorą matką, która posiada orzeczenie o niepełnosprawności.
Z dokumentów i oświadczeń, przedłożonych w wyniku wezwania skierowanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wynika, że strona mieszka wspólnie z matką, do której należy mieszkanie. Matka utrzymuje się – zgodnie z oświadczeniem – ze skromnej emerytury i prowadzi oddzielnie gospodarstwo domowe. Skarżąca natomiast utrzymuje się z zasiłków na dzieci i pielęgnacyjnego na matkę z Opieki Społecznej oraz z Funduszu Alimentacyjnego, nie posiada żadnych innych źródeł dochodów. Nie składała też w związku z tym zeznania podatkowego za 2012 r. Przedłożone wydruki rachunku bankowego oraz dokumenty złożone wraz ze skargą potwierdzają oświadczenia strony. Wynika z nich też, że matka skarżącej jest niepełnosprawna w stopniu znacznym, niezdolna do samodzielnej egzystencji.
Jako znane z urzędu wskazać należy, że wpis od skargi wyznaczony został na kwotę 1.050 zł.
Przedstawione wyżej okoliczności uzasadniają żądanie wniosku.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powyższe strona wykazała. Ja wynika z jej oświadczeń, popartych stosownymi dokumentami, mieszka wspólnie z dziećmi w wieku szkolnym i chorą matką, a dochody wspólnego gospodarstwa domowego są przeznaczone przede wszystkim na utrzymanie rodziny i na leczenie. Strona nie była też w stanie zgromadzić oszczędności, co wynika z faktu, że nie składała zeznania podatkowego za 2012 r., gdyż nie uzyskiwała dochodów podlegających opodatkowaniu.
Skarżąca wprawdzie nie podała żadnych danych co do emerytury matki, która – wbrew twierdzeniom strony – również pozostaje w jednym gospodarstwie domowym. Koszty utrzymania mieszkania zajmowanego przez całą rodzinę oraz wyżywienia bez wątpienia są ponoszone wspólnie, zwłaszcza w sytuacji finansowej, w jakiej znajduje się skarżąca samotnie wychowująca dwójkę dzieci. Niemniej, pomimo braku oświadczenia w tym zakresie, referendarz sądowy przyjął oświadczenie strony, że emerytura jest niska, a nadto to, że środki z tego świadczenia winny być przeznaczone przede wszystkim na utrzymanie 4-osobowej rodziny i leczenie matki. Środki, które uzyskuje strona z zasiłków i alimentów nie byłyby bowiem wystarczające nawet na wyżywienie jej i dzieci.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.