Uzasadnienie
W sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 25 lutego 2016 r. wezwano skarżącego H.S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 1 marca 2016 r.
W terminie do uiszczenia ww. wpisu sądowego od skargi, skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy wniosku nie uwzględnił, co znalazło wyraz z postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2016 r. Postanowienie to nie zostało zaskarżone.
Wobec powyższego, pismem z 6 czerwca 2016 r., doręczonym skarżącemu w dniu 13 czerwca 2016 r., wezwano do wykonania w terminie 7 dni prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 25 lutego 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z informacji pozyskanej z Wydziału Finansowo-Księgowego tut. Sądu wynika, że kwota ww. wpisu sądowego nie została uiszczona (k. 68 akt sądowoadminstracyjnych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl natomiast § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że strona skarżąca - mimo skutecznie doręczonego wezwania - nie uiściła należnej opłaty od skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 20 czerwca 2016 r. Zatem Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym postanowił jak w sentencji.