Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącej spółki na wymienioną w sentencji decyzję z uwagi na nieuzupełnienia, mimo wezwania, braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej a także wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. sygn. akt I GZ 199/16, oddalił zażalenie na ww. postanowienie. W dniu 22 kwietnia 2016 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. W motywach wniosku zaznaczono, że stronie nie zostały udostępnione do odbioru przesyłki awizowane w dniu 12 listopada 2015 r. zawierające wezwania Sądu. Wyjaśniła też, że w dniach 6-9 listopada 2015 r. upoważniony do odbioru korespondencji pracownik był hospitalizowany, ale już 16 listopada 2015 r. odebrał z poczty całą korespondencję kierowaną do spółki, w tym przesyłki polecone (w załączeniu karta informacyjna leczenia szpitalnego oraz dowód odbioru przesyłki z UC w Legnicy).
Niemniej jednak stronie nie udostępniono do odbioru przesyłki z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Po 16 listopada 2015 r. upoważniony pracownik wielokrotnie odbierał korespondencję spółki, lecz przesyłek z Sądu nie było. Zdaniem strony dowodzi to zaniedbań poczty a nie winy strony w niedopełnieniu określonych w wezwaniu Sądu czynności. Dodatkowo skarżąca podniosła, że Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2016 r. zaznaczył, że powołane w zażaleniu okoliczności mogłyby posłużyć dla uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Stąd wniosek strony o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 87 § 1. ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art.
- 88. p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Podkreślić należy, że aby skutecznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu konieczne jest jednoznaczne stwierdzenie, że do uchybienia terminu rzeczywiście doszło. W sprawie, kwestia uchybienia terminu nie budzi wątpliwości, albowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GZ 199/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2016 r. odrzucającego skargę z powodu nieuzupełnienia w terminie braków skargi. Wyjaśnić także należy, że w sytuacji, gdy strona złożyła zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia jej braków wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie zażalenia. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2016 r. o oddaleniu zażalenia zostało doręczone stronie 14 kwietnia 2016 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru ww. postanowienia.
Tym samym termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi rozpoczął swój bieg z dniem 15 kwietnia 2016 r. i upłynął z dniem 21 kwietnia 2016 r. Strona wniosek o przywrócenie terminu złożyła natomiast w dniu 22 kwietnia 2016 r. (data nadania na poczcie), a więc po terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), której początek biegu wyznaczał moment doręczenia odpisu ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającego zażalenie. Z tych względów wniosek strony, jako spóźniony, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.