Uzasadnienie
Skarżący M. W. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] r. o nr [...] odmawiającą uchylenia bądź zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r. o nr [...] w przedmiocie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności dostawy nieruchomości ujętej w planie zagospodarowania przestrzennego gminy jako tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniowo - usługową.
Skarżący w skardze z dnia 10 listopada 2007 r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. Zdaniem skarżącego sprzedaż części działki, nabytej przed dziesięcioma laty, nie podlega podatkowi od towarów i usług.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę z dnia 10 grudnia 2007 r. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z przytoczoną tam argumentacją.
W wyniku ponownego rozpatrzenia zarzutów skargi, Dyrektor Izby Skarbowej, uwzględniając w całości skargę oraz stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku z dnia [...] r., decyzją z dnia [...] r. o nr [...] (doręczoną skarżącemu w dniu [...] r.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz zmienił powołane na wstępie postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione.
Sąd umarza postępowanie, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przykładowo, postępowanie staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ podatkowy w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - w skrócie p.p.s.a.), jeśli skarżący skutecznie cofnie skargę lub też z innych przyczyn stanie się ono bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, iż wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej, na mocy art. 54 § 3 p.p.s.a., decyzji z dnia [...] r. spowodowało bezprzedmiotowość postępowania toczącego się przed tutejszym Sądem.
Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się okoliczności uniemożliwiających uznanie dokonanych przez organ czynności za prawnie dopuszczalne.
Organ podatkowy wydając ponownie decyzję, prawidłowo uznał, iż czynność dostawy nieruchomości ujętej w planie zagospodarowania przestrzennego gminy jako tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniowo - usługową nie podlega podatkowi od towarów i usług.
Organ wskazał, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm. - dalej: u.p.t.u.) opodatkowaniu tym podatkiem podlega między innymi odpłatna dostawa na terytorium kraju, za którą uważa się odpłatne przeniesienie prawa do rozporządzania towarami (w tym gruntami - art. 2 pkt 6 u.p.t.u.) jak właściciel (art. 7 ust. 1 u.p.t.u.). Organ wskazał również, że w myśl art. 15 ust. 1 u.p.t.u. podatnikami są podmioty (osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej), wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 u.p.t.u.
Ponadto organ stwierdził, że skarżący, nie prowadząc działalności gospodarczej, w 1995 r. i 1997 r. nabył grunty rolne z zamiarem użytkowania ich na potrzeby własne. W 2001 r. grunty te zostały uchwałą Rady Gminy K. ujęte w planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniowo - usługową. Ponadto organ stwierdził, iż skarżący w chwili obecnej jest zatrudniony na umowę o pracę.
Zatem odnosząc wskazaną regulację prawną do stanu sprawy, organ stwierdził, iż sprzedaż działek budowlanych wyodrębnionych z nieruchomości gruntowej, stanowiącej majątek osobisty skarżącego, nie kwalifikuje się do działalności gospodarczej, a więc nie ma charakteru handlowego i nie podlega podatkowi od towarów i usług.
W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie w tym zakresie nie narusza prawa materialnego ani procesowego.
Z powyższych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie w sprawie podlega umorzeniu. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 201 § 1 p.p.s.a.