Uzasadnienie
W rozpatrywanej sprawie strona pismem z dnia 5 stycznia 2008 r. (uzupełnionym pismem z dnia 31 stycznia 2008 r.) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że wykonanie decyzji uniemożliwiłoby jej dalsze prowadzenie działalności gospodarczej, a tym samym pozbawiłoby ją środków utrzymania, gdyż pozarolnicza działalność gospodarcza jest jedynym źródłem utrzymania wnioskującej. Dodała, że nie dysponuje w chwili obecnej wolnymi środkami, które pozwoliłyby jej uregulować kwotę wynikającą z powyższej decyzji. Wskazała, że obecnie z trudem odbudowuje swoją pozycję jako partnera handlowego na rynku sprzedaży telefonów komórkowych, gdyż prowadzenie działalności uniemożliwił jej pobyt w areszcie w okresie od [...] r. do [...] r. Strona podkreśliła, że w [...] r. zwróciła się do Dyrektora Urzędu Skarbowego W. [...] o wypłatę bezspornej kwoty dotyczącej jej działalności za okres od [...] r. do [...] r., która to prośba została przez organ uwzględniona.
Wyjaśniła, że z uwagi na okoliczność, iż po opuszczeniu aresztu w zasadzie od nowa rozpoczęła działalność (wykazującą od początku [...] r. stratę), podatniczka nie składała w tym okresie deklaracji podatkowej PIT-5L. Wnioskująca dodała, że z uwagi na zablokowanie rachunków bankowych oraz inne formy egzekwowania należności publicznoprawnych, podatniczka nie będzie mogła wywiązywać się ze swoich zobowiązań wobec dostawców towarów. Podsumowując strona wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej nieodwracalne skutki zarówno w sferze finansowej (rozpoczynanie na nowo działalności, wyrabianie kontaktów handlowych i zdobywanie zaufania kontrahentów), jak i w sferze prywatnej (odreagowywanie urazów psychicznych i odzyskiwanie mocno nadszarpniętego zdrowia).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa; Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego – które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym – ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny. Zaskarżona decyzja aż do momentu jej uchylenia korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawem.
Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 ustawy procesowej ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Jednocześnie wskazać należy, że w myśl przepisu art. 61 § 4 upsa postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i § 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Na wstępie wskazać należy, że w rozpatrywanej sprawie, przed wpłynięciem do Sądu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...], podatniczka pismem z dnia 8 listopada 2007 r. wniosła o wstrzymanie wykonania wskazanej powyżej decyzji. Niniejszy wniosek został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] r.
Sąd rozpatrując ponowny wniosek strony o wstrzymanie wykonania wskazanej w sentencji decyzji, nie dojrzał żadnych nowych okoliczności przemawiających za trudną sytuacją wnioskującej, która byłaby powodem niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia strona wskazała, że wykonanie decyzji uniemożliwiłoby jej dalsze prowadzenie działalności gospodarczej, a tym samym pozbawiłoby ją środków utrzymania, gdyż pozarolnicza działalność gospodarcza jest jedynym źródłem utrzymania wnioskującej, a w chwili obecnej nie dysponuje ona wolnymi środkami, które pozwoliłyby jej uregulować kwotę wynikającą z powyższej decyzji. Strona zatem przedstawiła we wniosku okoliczności, które były już przedmiotem oceny Sądu. Jedną z nielicznych nowych przesłanek przedstawionych przez stronę w piśmie z dnia 5 stycznia 2008 r., jest fakt przebywania przez podatniczkę w areszcie w okresie od [...] r. do [...] r., co uniemożliwiło jej prowadzenie działalności i uczyniło koniecznym "wyrabianie" na nowo kontaktów handlowych i zdobywanie zaufania kontrahentów oraz spowodowało urazy psychiczne wynikające z pozbawienia jej wolności.
Powyższa okoliczność nie uzasadnia jednak, zdaniem Sądu, zmiany orzeczenia zapadłego w sprawie, gdyż miała ona miejsce ponad trzy lata temu i nie odzwierciedla aktualnej sytuacji osobisto-majątkowej wnioskującej. W ocenie Sądu zatem, strona we wniosku nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania wskazanej decyzji.
Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami.
Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3, § 4 i 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.