Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] określającą W. M. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2003 r.
Czynności kontrolne ujawniły nieprawidłowości w rozliczaniu podatku od towarów i usług w związku z obrotem używanymi samochodami osobowymi, skarżący bowiem z naruszeniem w art. 20 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) odliczył cały podatek naliczony przy imporcie samochodów, podczas gdy ich sprzedaż na mocy przepisu § 67 ust.1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. podlegała opodatkowaniu tylko w określonej części. Spowodowało to korektę zarówno po stronie podatku naliczonego jak i należnego. Skorygowano wysokość podatku związanego z rozliczeniem importu samochodu osobowego marki Ford Mondeo nr nadwozia [...], biorąc pod uwagę rozstrzygnięcia podjęte przez organ celny dotyczące określenia wartości celnej towaru oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. dotyczącą stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów i usług w związku z odmiennym określeniem wartości celnej ww. towaru.
Stwierdzono także naruszenie art. 19 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy oraz § 40 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 27, poz. 268 ze zm.) w związku z rozliczeniem podatku naliczonego przy zakupie usług medialnych (telefonii cyfrowej).
W złożonej skardze W. M. domagał się uchylenia ww. decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 120, art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. z 2005 r. Dz.U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 25 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 67 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002 r.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Pismem z dnia 21.06.2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że w dniu 20.06.2007 r. działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wydał decyzję za ww. badany okres uwzględniającą zarzuty skargi, w związku z czym wnosił o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis art. 161 § 1 ww. ustawy nakazuje zaś sądowi wydanie postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania gdy z przyczyn innych niż cofnięcie skargi i utrata zdolności sądowej stało się ono bezprzedmiotowe.
Niewątpliwe taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, przedmiot postępowania sądowego został wyeliminowany z obrotu prawnego rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] uwzględniającym we własnym zakresie zarzuty podnoszone przez skarżącego. Stosownie zatem do treści przywołanej wyżej normy art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd nie znajdując przedmiotu procedowania, obligowany był postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym umorzyć.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie, zaś o kosztach orzeczono na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a.