Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie strona w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania, uzasadniając, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, spowoduje dla skarżącej niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że nie posiada w chwili obecnej środków na uregulowanie zaległych należności i nie posiada żadnych oszczędności. Podniosła, że jej średni dochód miesięczny z tytułu pracy w A wynosi 4.259,43 zł netto. Jednocześnie podkreśliła, że co miesiąc spłaca ratę udzielonego jej kredytu w wysokości 5.500 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa. Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 upsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, iż okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.
W rozpatrywanej sprawie wnioskująca nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera bowiem przekonywującej argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem. Zauważyć należy, że skarżąca z jednej strony wskazuje we wniosku, iż nie posiada w chwili obecnej środków na uregulowanie zaległych należności i nie posiada żadnych oszczędności, z drugiej podnosi, że jej średni dochód miesięczny wynosi 4.259,43 zł netto, z czego jest w stanie spłacać miesięcznie ratę udzielonego jej kredytu w wysokości 5.500 zł. Sprzeczność powyższych informacji, a zarazem brak w aktach sprawy jakichkolwiek dokumentów potwierdzających oświadczenie strony dotyczące jej złej sytuacji finansowej, powoduje, że brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Warunkiem bowiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego orzeczenia nie może zaś – w ocenie Sądu – przemawiać okoliczność, że skarżąca nie posiada aktualnie odłożonych środków, umożliwiających jej zapłatę podatku.
Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami.
Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.