Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego uzasadniając, że są z mężem w podeszłym wieku (72 i 82 lata). Wskazała na liczne choroby, amputację nogi męża, co zmusza go do poruszania się na wózku inwalidzkim.
Małżonkowie pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym, posiadają dom o powierzchni 76,9 m2, poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Oboje uzyskują emerytury w łącznej wysokości brutto 4.572,88 zł.
Z dodatkowych dokumentów i oświadczeń wynika, że dochód netto skarżącej i jej męża wynosi 2.884,17 zł. Miesięczne wydatki bieżące wynoszą około 2.400 zł. Ponadto w zestawieniu tych wydatków strona wymieniła podatek od nieruchomości opłatę za dzierżawę ogródka działkowego –153,25 zł, dopłatę wyrównawczą za ogrzewanie gazowe oraz spłatę należności długoterminowej z tytułu umieszczenia przyłącza kanalizacyjnego. Zwróciła uwagę na konieczność poniesienia wydatków na wykonanie podjazdu dla wózka inwalidzkiego, przystosowanie łazienki dla osoby niepełnosprawnej, rehabilitację i wykonanie protezy.
Przedstawione wyżej dane dają podstawę do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.
Podstawą prawną jego rozpoznania są przepisy art. art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z ich treścią, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zdaniem referendarza sądowego, strona skarżąca powyższe wykazała.
Wskazać trzeba, że małżonkowie dysponują miesięcznie na utrzymanie ich gospodarstwa domowego kwotą niespełna 2.900 zł – w ramach tej kwoty ponoszą znaczne wydatki na leczenie, a nadto na przystosowanie domu dla osoby niepełnosprawnej.
Co istotne, małżonkowie, którzy są w podeszłym wieku, prowadzą gospodarstwo domowe samodzielnie. Nie mają też majątku, z którego mogliby pozyskać dodatkowe środki finansowe.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.