Uzasadnienie
Skarżąca pismem z dnia 5 grudnia 2007 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powołaną wyżej decyzję. Pismem z dnia 17 stycznia 2008 r. (prezentata) wniosła o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała na trudną sytuację majątkową. Skarżąca pracuje w Urzędzie Gminy w M. na stanowisku inspektora ds. infrastruktury komunalnej i uzyskuje miesięczny dochód netto w wysokości 1.300 zł. Ma na utrzymaniu córkę W. K. w wieku 7 lat. Mąż T. K. jest obecnie bezrobotny. Strona skarżąca ponosi koszty należności za przedszkole w wysokości 250 zł miesięcznie, spłacam pożyczkę mieszkaniową w zakładzie pracy - miesięczna rata wynosi 100 zł. Mieszka w domu jednorodzinnym. Koszty energii elektrycznej, wody i telefonu wynoszą 230 zł miesięcznie, koszty ogrzewania - 200 zł. Dodatkowo strona skarżąca ponosi koszty leczenia córki w wysokości 300 zł miesięcznie oraz korzysta z pomocy teściów. Powyższe fakty zdaniem strony skarżącej wskazują, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w wysokości 200 zł.
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2008 r. (sygn. akt I SA/Wr 1888/07) referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił przyznania prawa pomocy.
Strona skarżąca pismem z dnia 14 lutego 2008 r. wniosła sprzeciw od ww. postanowienia. W uzasadnieniu wskazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego zarówno w sprawie własnej, jak żony, gdyż ich zapłata może spowodować tragiczne skutki dla budżetu domowego. Żona jest jedynym żywicielem rodziny. Jednocześnie podniosła fakt własnej ciężkiej choroby oraz dziecka, co wiąże się z kolejnymi wydatkami na dojazdy do przychodni czy szpitala, jak też na leczenie (leki, wizyty u lekarzy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej w skrócie p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a przyznanie takiego prawa osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 u.p.s.a.).
Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a przyznanie tego prawa osobie fizycznej jest uzależnione od wykazania przez osobę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 u.p.s.a.).
Użyte powyżej określenie "osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Osoba taka powinna zatem wykazać, że nie jest w stanie poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i swojej rodziny /postanowienie SN z dnia 24 września 1984 r. sygn. akt II CZ 104/84/.
Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego Sąd stwierdził, że zaistniała przesłanka do udzielenia prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 260, w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.s.a., orzekł jak w sentencji.