Uzasadnienie
Skarżąca spółka wraz ze skargą kasacyjną wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku sprecyzowała, iż wnosi o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej i wskazała, że jej sytuacja od czasu zawieszenia działalności nie uległa zmianie.
Strona wniosła o rozpoznanie przedmiotowego wniosku na podstawie dokumentacji finansowej, przedłożonej do akt 21 marca 2014 r., gdyż – jak wskazała – dane wynikające z tej dokumentacji są aktualne.
W oświadczeniu o majątku i dochodach strona podała, że jej kapitał zakładowy wynosi 1.500 zł, środki trwałe zostały w 100% umorzone, a dochód według bilansu za ostatni rok obrotowy (2013) wyniósł 15.925,36 zł. Na rachunku bankowym na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku saldo wynosiło (-) 20. 972, 36 zł.
Zgodnie z dokumentacją zawartą w aktach sprawy, że przychód spółki za III kwartał 2013 wyniósł r. 1.300 zł i odnotowano stratę w wysokości 1.958,59 zł. Od początku roku 2013 r. do końca września spółka osiągnęła przychód o wartości 53.838 zł, ponosząc wydatki w kwocie 35.598,34 zł. Za IV kwartał 2013 r. uzyskała przychód w wysokości 1.010 zł i poniosła stratę w kwocie 2.314,30 zł. Posiada dwa rachunki bankowe – na jednym jest saldo ujemne podane jak wyżej, na drugim rachunku od marca 2013 r. nie odnotowano żadnych operacji.
Na wezwanie do przedłożenia kopii deklaracji VAT-7 za lipiec, sierpień i wrzesień 2014.r strona oświadczyła, iż deklaracji takich nie składała ze względu na zawieszenie działalności od 31 grudnia 2014 r.
Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że w sprawie strona była zwolniona od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2014 r.
Powyższe dane uzasadniają żądanie wniosku w części.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Przy czym wyjaśnić należy, że regulacja ta ma również zastosowanie do jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej takich, jak spółka jawna.
W związku z tym, że podstawą rozpoznania przedmiotowego wniosku są niemal tożsame dane, w oparciu o które skarżąca spółka została zwolniona od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, zdaniem referendarza sądowego, zasadne jest powtórzenie argumentacji zawartej w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2014 r.
W związku z tym wskazać należy, iż w świetle przytoczonej wyżej regulacji, ocena możliwości płatniczych w przypadku tego rodzaju podmiotów sprowadza się tylko i wyłącznie do ustalenia, czy strona dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Brak tutaj dodatkowych obwarowań, które występują w regulacjach dotyczących przyznania prawa pomocy osobom fizycznym i nakazują uwzględnienie na rzecz wnioskodawcy tych środków, które muszą pozostać do jego dyspozycji na niezbędne utrzymanie własnej i rodziny. Pomimo braku takich regulacji w stosunku osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w rzeczywistości należy uwzględnić zakres i cel działalności wnioskodawcy, a także wpływ poniesienia kosztów sądowych na płynność finansową i możliwość prowadzenia dalszej działalności.
W ocenie referendarza sądowego, wniosek skarżącej spółki zasługuje na uwzględnienie zgodnie ze wskazaniem w treści uzasadnienia wniosku, to jest w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.
Za takim rozstrzygnięciem przemawia fakt nieprowadzenia działalności od początku bieżącego roku. Co za tym idzie, spółka nie uzyskuje żadnych przychodów. Odnotowała niewysoki przychód i dochód za 2013 r., jednocześnie zaś ciążą na niej zobowiązania z tytułu zaległości podatkowych, co ma wpływ na ocenę sytuacji majątkowej.
Strona nie posiada również środków pieniężnych na rachunkach bankowych – saldo jest bowiem ujemne i nie uległo zmianie od daty rozpoznania poprzedniego wniosku w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.