Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że otrzymuje rentę rodzinną po zmarłym mężu, w kwocie – po potrąceniu egzekucyjnym – 739 zł. Nie posiada żadnego majątku ruchomego ani nieruchomości, natomiast ograniczone prawo spółdzielcze do mieszkania jest obciążone hipoteką na rzecz Urzędu Skarbowego. Strona wskazała, że żyje w skrajnym ubóstwie z rodziną – synem, synową i 18-miesięcznym wnukiem, z którymi korzysta ze wsparcia materialnego Kościoła. Dodała, że choruje na liczne choroby, w związku z czym wydaje duże sumy na leki.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym wnioskodawczyni dodatkowo podała, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ma tylko w tym zakresie zobowiązania, natomiast syn od 13 października 2007 r. pozostaje bez pracy i również nie dysponuje żadnym majątkiem.
Na wezwanie Sądu skarżąca przedłożyła wyciąg z rachunku bankowego za wrzesień 2007 r., decyzję ZUS z dnia 30 listopada 2005 r. o zmniejszeniu emerytury, pismo ze spółdzielni mieszkaniowej oraz świadectwo pracy syna. Wskazała, że syn obecnie poszukuje pracy i czyni starania o wpis do rejestru bezrobotnych, z tym że zasiłek z powodu przeszkód prawnych nie będzie mu przysługiwał. Podała, że obecnie jest zadłużona względem spółdzielni mieszkaniowej tytułem opłat za mieszkanie na kwotę 8.973,17 zł. Jej miesięczne wydatki wynoszą około 570 zł, w tym na lekarstwa około 100 zł. Strona dodała, że systematycznie zapożycza się u sąsiadów, gdyż nie posiada bliskich krewnych.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania własnego i rodziny. Zwrócić trzeba uwagę, że postępowanie w zakresie prawa pomocy jest podejmowane tylko na wniosek, zatem to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania występowania przesłanek przyznania tego prawa w żądanym zakresie. W związku z tym winien on dochować szczególnej staranności składając oświadczenia i dokumenty mające na celu uwiarygodnienie okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie przedmiotowego wniosku.
W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała w sposób wiarygodny występowania okoliczności, którymi uzasadnia swoje żądanie. Wskazać w pierwszej kolejności należy, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy podała, że uzyskuje rentę po zmarłym mężu, natomiast wezwana do przedłożenia dokumentu potwierdzającego wysokość powyższej renty, nadesłała wskazaną wyżej decyzję z listopada 2005 r. o zmniejszeniu emerytury. Ponadto decyzja z tak odległą datą nie może obrazować aktualnej sytuacji finansowej strony, gdyż po pierwsze, świadczenia wypłacane przez ZUS podlegają waloryzacji, po drugie, decyzja ta dotyczy emerytury, a nie renty. Są to natomiast dwa różne świadczenia, przyznawane z różnych tytułów i w związku z tym mogą różnić się w wysokości. Strona przedłożyła też wyciąg z rachunku bankowego jedynie za wrzesień 2007 r., gdy tymczasem wezwaniem z dnia 7 lutego 2008 r. została zobowiązana do przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące, czyli za listopad, grudzień 2007 r. i za styczeń 2008 r. W związku z tym utrudnione jest dokonanie oceny wiarygodności jej oświadczeń o trudnej sytuacji finansowej.
Wątpliwości też budzą dwie pozycje na przedłożonym wyciągu bankowym z dnia 17 i 27 września – mianowicie dwie wpłaty z ZUS tytułem emerytury/renty, w kwotach 849,59 zł i 734,13 zł. Wnioskodawczyni zaś nie przedstawiła stosownego wyjaśnienia w tym zakresie. Zwrócić również należy uwagę, że strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy, powołując się na określone okoliczności, winna je odpowiednio w miarę możliwości udokumentować, tym bardziej że została wezwana do przedłożenia innych dokumentów uzasadniających przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. A zatem skarżąca winna dostarczyć również dokumenty potwierdzające zajęcie komornicze i obciążenie nieruchomości hipoteką przymusową, które z całą pewnością posiada.
Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd nie może dokonać realnej oceny sytuacji finansowej i majątkowej strony skarżącej, co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy. Dlatego też na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.