Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 sierpnia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tego zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, została odebrana przez stronę w dniu 15 września 2014 r. Ponadto ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w wynika, że przesyłka ta była awizowana w dniu 29 sierpnia 2014 r., a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki we właściwym urzędzie pocztowym umieszczano w drzwiach adresata. Natomiast z informacji przekazanych w wyniku wszczętego postępowania reklamacyjnego od Poczty Polskiej w piśmie z dnia 27 października 2014 r., wynika, że przesyłka ta była dwukrotnie awizowana, tj. po raz pierwszy w dniu 29 sierpnia 2014 r. i ponownie w dniu 8 września 2014 r. Wpis został uiszczony w dniu 23 września 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Po myśli art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nie usunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (220 § 3 p.p.s.a).
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 19 września 2014 r. Należy bowiem wyjaśnić, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie zaś z treścią § 3 i 4 art. 73 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się zatem za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Opisaną powyżej regulację prawną należało zastosować w niniejszej sprawie, albowiem w momencie pozostawienia w placówce pocztowej przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi tj. 29 sierpnia 2014 r., rozpoczął bieg 14 – dniowy termin do jej odebrania. Skutek doręczenia tej przesyłki (dwukrotnie awizowanej) nastąpił w dniu 12 września 2014 r., pomimo faktu rzeczywistego jej odbioru przez stronę w dniu 15 września 2014 r. Podkreślić należy, że w orzecznictwie wyrażono pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a także z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13, publ.
LEX nr 1318910). Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 19 września 2014 r. Strona uiściła należną opłatę dopiero w dniu 23 września 2014 r., a zatem już po upływie terminu. Wskazać przy tym należy, że uiszczenie opłaty po terminie jest traktowane jak nie wniesienie opłaty w ogóle.
Z tych przyczyn skarga na podstawie art. art. 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w pkt I. W przedmiocie zwrotu wpisu sądowego orzeczono, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II. sentencji.