Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie, skarżący R. i Z. S., działający przez pełnomocnika adw. R. W., w skardze na oznaczoną wyżej decyzję, zawarli wniosek o "wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa - sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, że powodem uwzględnienia wniosku złożonego w trybie powołanego przepisu, jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia stronie zaskarżonym aktem niepowetowanej szkody, która nie będzie mogła zostać naprawiona. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 upsa ma więc charakter wyjątkowy - jako zasadę przyjmuje się bowiem, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.
Zatem wnioskodawca winien wskazać na konkretne okoliczności świadczące o konieczności zastosowania tej instytucji. Nie wystarczy więc samo zawnioskowanie o zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej bez uzasadnienia w tym zakresie. Brak uzasadnienia bowiem, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku w ogóle, czym nie wykazała w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Dodać również należy, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami.
Podkreślenia wymaga również, iż przy rozpoznawaniu przedmiotowego wniosku, Sąd nie może odnieść się do zarzutów skargi, bowiem zajęcie merytorycznego stanowiska w tym zakresie, będzie możliwe dopiero po zamknięciu rozprawy.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.