Postanowienie WSA we Wrocławiu z 11 stycznia 2010 r., I SA/Wr 1908/09

Sąd

Wrocław, dnia 11 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Rozpoznanie

w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za sierpień 2004 r. postanawia: odrzucić skargę.

Skład

sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska przewodniczący

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 28 października 2009 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia 01 czerwca 2009 r., nr [...], orzekającą o odpowiedzialności J.M., jako członka zarządu, za zaległości podatkowe A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w D. w podatku dochodowym od osób fizycznych za lipiec 2004 r.

W dniu 03 grudnia 2009 r. skarżący, zastępowany przez adwokata, wniósł skargę na wskazaną wyżej decyzję, nie uiszczając przy tym wpisu stałego w kwocie 500 zł (uiszczona została kwota 400 zł).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. Ponadto w myśl art. 221 p.p.s.a. pismo wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie jest należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli podlega ono opłacie stałej.

Na podstawie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga jest pismem od którego pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość i rodzaj wpisu określa natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 14 rozporządzenia, od skarg na decyzje dotyczące zobowiązań podatkowych pobiera się wpis stały w kwocie 500 zł.

Z akt sprawy wynika, że adwokat skarżącego nie uiścił przy wnoszeniu skargi należnej kwoty wpisu stałego, a tym samym uchybił ciążącemu na nim obowiązkowi, o którym mowa w art. 221 p.p.s.a.

Wskazać przy tym trzeba, że na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05), z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc obowiązującą przepis § 5 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego, uiszcza się na wezwanie, w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Treść tego przepisu pozostawała bowiem w sprzeczności z art. 221 p.p.s.a., z którego jednoznacznie wynika, że w sprawach pism wnoszonych do sądu przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia.

Wobec czego Sąd zobowiązany był, zgodnie z powołanym przepisem art. 221 p.p.s.a, odrzucić skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.