Uzasadnienie
Skarżąca (na dwóch odrębnych urzędowych formularzach) wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, że jest niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym, choruje na astmę, silną chorobę wieńcową i jest po operacji narządów rodnych. Mąż natomiast ma cukrzycę i nadciśnienie tętnicze. Oboje są pod stałą opieką lekarską i muszą systematycznie przyjmować leki. Dalej strona uzasadniała, że z mężem żyją w niedostatku i korzystają z zapomóg celowych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach strona podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, mieszkają w kwaterze zastępczej po eksmisji i nie mają jakiegokolwiek majątku. Oboje są emerytami z dochodami miesięcznymi w łącznej kwocie netto 1.767 zł, ktore w całości są przeznaczone na stałe miesięczne wydatki. Ponadto małżonkowie posiadają znaczne zobowiązania wobec [...] oraz z tytułu zobowiązania podatkowego.
Przedmiotowy wniosek należało uznać za uzasadniony.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca powyższe wykazała. Wskazać trzeba, że dochody małżonków w całości przeznaczone są na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych. Strona zatem nie była w stanie poczynić oszczędności na opłacenie kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie, w tym wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika. Nie posiada też majątku, z którego mogłaby pozyskać dodatkowe środki pieniężne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.