Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2016 r., doręczonym T. K. (jako pełnomocnikowi skarżącego) w dniu 17 sierpnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie strony skarżącej z dnia 23 czerwca 2016 r. na postanowienie tut. Sądu z dnia 6 czerwca 2016 r. Jak wynika z jego treści, odrzucenie tego zażalenia nastąpiło z powodu nieuzupełnienia (pomimo wezwania) braków formalnych wniesionego środka zaskarżenia, tj. brak zwięzłego uzasadnienia zażalenia z dnia 23 czerwca 2016 r. oraz brak odpisu tego zażalenia dla strony przeciwnej.
W dniu 24 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 sierpnia 2016 r., pismem z dnia 2 września 2016 r. wezwano T. K., jako pełnomocnika J. K., do usunięcia braków formalnych zażalenia z 24 sierpnia 2016 r. poprzez podanie zwięzłego uzasadnienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 8 sierpnia 2016 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie to doręczono w dniu 7 września 2016 r. J. K. Liczony od tego zdarzenia termin upłynął bezskutecznie 14 września 2016 r.
Wobec złożonego przez T. K. wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 24 sierpnia 2016 r., w wykonaniu zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z dnia 12 października 2016 r., pismem z dnia 18 października 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uprawdopodobnienia braku winy w przekroczeniu terminu do usunięcia braków formalnych oraz do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do usunięcia tych braków, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to doręczono T. K. w dniu 24 października 2014 r. W piśmie z dnia 31 października 2016 r. (data stempla pocztowego) T. K. wyjaśniła, że w dniach do 31 sierpnia 2016 r. do 14 września 2016 r. przebywała na urlopie i dlatego nie mogła odpowiedzieć na pismo Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi formalne wniosku precyzuje art. 87 p.p.s.a.
Odpowiadając na wezwanie Sądu, w dniu 31 października 2016 r. (data stempla pocztowego), a zatem w terminie, T. K. wyjaśniła, że w dniach do 31 sierpnia 2016 r. do 14 września 2016 r. przebywała na urlopie i dlatego nie mogła odpowiedzieć na pismo Sądu wzywające o uzupełnienie braków formalnych zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 8 sierpnia 2016 r. Wyjaśnienie to Sąd uznał za czyniące zadość wezwaniu z dnia 18 października 2016 r. (k. 242), a wobec przyjęcia, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 14 września 2016 r. Sąd uznał, że złożony w sprawie wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 24 sierpnia 2016 r. spełniał niezbędne wymogi formalne, co otwierało drogę do jego merytorycznego rozpoznania.
W ocenie Sądu, podane przez T. K. okoliczności w jakich doszło do uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 24 sierpnia 2016 r. uzasadniają pozytywne rozpoznanie wniosku. Jak wynika z akt sprawy oraz z wyjaśnień T. K. zawartych w piśmie z dnia 31 października 2016 r. (data stempla pocztowego), w dniu 2 września 2016 r. kiedy to odebrano przesyłkę kierowaną do T. K., pełnomocnik skarżącego przebywała na urlopie. Fakt przebywania pełnomocnika strony skarżącej na urlopie w okresie od 31 sierpnia 2016 r. do 14 września 2016 r. uzasadnia w ocenie Sądu przyjęcie, że do uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia z 24 sierpnia 2016 r. doszło na skutek okoliczności, które usprawiedliwiają niewywiązanie się w terminie z wykonania wezwania Sądu z dnia 2 września 2016 r. (k. 211).
Przy takiej ocenie okoliczności podanych przez T. K. Sąd miał na uwadze to, że pełnomocnikiem skarżącego nie jest profesjonalista (np. adwokat czy radca prawny), a osoba bliska, względem której nie sposób stosować kryteriów analogicznych do podmiotu profesjonalnie zajmującego się reprezentowaniem przed organami procesowymi. Toteż w wypadku pełnomocnika J. K. nie podobna oczekiwać, by plany urlopowe ustalał on wedle kalendarza posiedzeń sądowych, czy też zgodnie z terminarzem posiedzeń.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.